Emperistatomenos’ Weblog

Spot on…Spot on…

Είμαι ο Γιάννης και είμαι καλά….

Από μικρό παιδί θυμάμαι, η μαμά μου είχε ένα προβληματισμό…. Τον αέναο φόβο της σύγχρονης Ελληνίδας μητέρας, ο οποίος εκφράζεται εσωτερικά τις πιο πολλές φορές….

Η μέση Ελληνίδα μαμά λοιπόν , έχει δύο τεράστιους σκοπέλους να ξεπεράσει, μετά τους οποίους το μέλλον του θρεφταριού της φαντάζει ευοίωνο….

  1. Να μη γίνει ο Αγαμέμνονας (Μέμος για τους συγγενείς Α’ βαθμού), gay.
  2. Να μην πέσει ο τζουτζούκος στα ναρκωτικά.

Εγώ ομολογώ ότι διολίσθησα στο ένα από τα δύο…Και δεν εννοώ τα ναρκωτικά……

Είδες τι έκανα τώρα; Όχι, πες μου, είδες; Γιατί μέσα από αυτή τη μεγαλειώδη ρητορική μανούβρα, σκέφτηκες ότι αφού δεν είμαι τζάνκυ, τότε θα είμαι gay…. Έ; Πες αλήθεια…. Σκέφτηκες: «Όχι ρε πούστη μου, και ο έμπε αδερφή; Α την παλιολουλούκα… Και τα έλεγε ωραία η κουφάλα… Κρίμα…»

Και να σου τα μιλιούνια των γυναικών να κλαίνε γοερά, επειδή τεκμάρθηκε ότι το παίζω δίπορτο….

Όχι αναγνώστη μου, δεν είμαι τζέυ… Απλά έχω κι εγώ τον εθισμό μου… Ένα εθισμό τόσο σκοτεινό, που μόνο και αυτή η υποψία αποκάλυψης του αποτελεί σκάνδαλο.

Πολλοί φίλοι μου τον ξέρουν, και σιωπηρά υπομένουν το μέγιστο αυτό ελάττωμα μου… Τη σκιώδη αυτή έξη που αν την ήξερε η μαμά μου, σίγουρα θα την έβαζε στο νο3 κάτω από το να πέσω στα ναρκωτικά…

Είμαι εθισμένος στα φιστίκια κάσιους

Να, το είπα…Μπορείς να σταματήσεις να διαβάζεις το ποστ, και να πάρεις το 100 για να με καταγγείλεις…. Ντρέπομαι, το ομολογώ… Αλλά όλοι οι μεγάλοι άντρες ανά τους αιώνες είχαν τα μειονεκτήματά τους….

Για να καταλάβεις τη μικρότητα του χαρακτήρα μου, πολύ απλά, θα μπορούσα να ζω αποκλειστικά με κάσιους… Πρωινό κάσιους, μεσημεριανό κάσιους, κ.ο.κ… Άπειρες ποσότητες κάσιους έχουν μεταβολιστεί στο στομάχι μου… Τόσες, που στο επόμενο εξελικτικό μου βήμα, ο οργανισμός μου θα μετατρέπει τα κάσιους σε βλαστοκύτταρα… Καθόλου άσχημα τώρα που το σκέφτομαι…

Θα μου πεις όμως «Δε μας πηδάς ρε έμπε…Χρονιάρες μέρες, μας τα ζάλισες με τα κάσιους…»

Μα εδώ είναι το θέμα…Λόγω νηστείας, τα ξηροκάρπια είναι η καλύτερη εναλλακτική στον σκέτο πουρέ πατάτας και τα ρεβύθια… Και τι καλύτερη ιδέα από τα κάσιους για ένα πλήρες και ισορροπημένο γεύμα…

Βέβαια, πάει χούφτα και χιλιάρικο σε θερμίδες. αλλά δε γαμιέται… Καλύτερα δεν είναι τα κάσιους από το να μου άρεσαν τα αγοράκια; Ή να ήμουν εθισμένος στην ηλιθιότητα; Μπααα, καλύτερα τα κάσιους…

Πάω να πάρω τη δόση μου….

ΥΓ 1: Καλή ανάσταση, και όχι μαλακίες με μπομπάκια κτλ…

ΥΓ 2: Που είναι η μαγειρίτσα, οέο…

ΥΓ3: Τώρα, που το ξανασκέφτομαι, σαν gay  ίσως είχε μεγαλύτερη πέραση το μπλόγκ… Μήπως να… Ωπ, κάσιους είναι αυτά..;

Απρίλιος 26, 2008 Posted by | Γενικά, Επικαιρότητα, Φαγητό | , , , | 7 Σχόλια

Καταραμμένοι υδατάνθρακες…

Εδώ και 15 μέρες αναγνώστη μου είμαι σε δίαιτα… Για τις αναγνώστριες οι οποίες δεν με καταλαβαίνουν μάλλον, μεταφράζω:«Κάνω διατροφή»….

Εμ βέβαια.. Γιατί άμα καμιά αθώα, άβγαλτη και ολίγον τροφαντούλα πει ότι κάνει δίαιτα, όλοι της συμπεριφέρονται λες και είναι στα πρόθυρα καρδιακού από τα τριγλυκερίδια…. Ενώ, μέσω ευφημισμού, δίνει στο συνομιλητή της να καταλάβει ότι με τη «διατροφή»:

  • Δε χρειάζεται δίαιτα…
  • Προσέχει τον εαυτό της και είναι εγκρατής aka γαμάτη γκόμενα….

Επανέρχομαι… Θα μου πεις λοιπόν dear reader, «Χέστηκα ρε που είσαι σε δίαιτα, και τι έγινε»;

Ε, άντε γαμήσου… Το έχω κάνει το blog, περίπτερο στην Ομόνοια… Ότι θέλω θα γράφω, και επειδή είναι blog ΜΟΥ, θα γράφω ότι με απασχολεί… Και αυτή την περίοδο με απασχολεί ο γολγοθάς που λέγεται δίαιτα

Απαπαπα, είχα ξεχάσει πόσο δύσκολο είναι, να πεινάς…Να παλεύεις με τον αόρατο εχθρό μες το στομάχι σου, και ταυτόχρονα να έχεις και το φυλλάδιο από τη Dominos να σου φωνάζει κάθε φορά που πλησιάζεις το τραπέζι…. (φωνή από το υπερπέραν): » Γιάννηηηη, πεινάααας…. Φάε πίτσαααα, ναιιι ναιιιιι είναι όμορφη….»…

Και εγώ να κλείνω τα αυτιά μου στη θελκτική αλλά ιδιαίτερα παχυντική φωνή, και να απαντάω μετά βδελυγμίας «Σκάσε καταραμένη… Δε σ’ ακούω…» Μα που είναι τα κατάρτια όταν τα χρειάζεσαι..;

Απ’ όσο έχω καταλάβει, η επιτυχία της δίαιτας είναι ανάλογη της απόστασης που έχω από το ψυγείο και το τηλέφωνο….

Ελπίζω να τα καταφέρω…

Α, και απ’ ότι είδα σε διαφήμιση γυναικείου περιοδικού, υπάρχει δίαιτα, που εσύ σούπερ σέξι αναγνώστρια, μπορείς να πέσεις ένα νούμερο σε 45 λεπτά… Ναι αμέ…

Νομίζω την ίδια μέθοδο χρησιμοποιούσαν και οι Γερμανοί στο Άουσβιτς… Γιατί προσωπικά δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο τρόπο να λιώσουν 2 κιλά πατσές σε λιγότερο από ώρα, παρά μόνο σε κλίβανο

Επίσης, υπάρχει τρόπος να πέσεις 2 νούμερα σε ένα λεπτό… Μπορείς να βγεις στο μπαλκόνι και να πηδήξεις από τον πρώτο όροφο κάτω…Λέγεται βαρύτητα…

Και αν νομίζεις ότι έκανα λάθος, θα σου πω πως: Πρώτος όροφος – Ισόγειο=ένα νούμερο, και εσύ που πιστεύεις ότι μαλακίες γράφουν τα περιοδικά, δύο…. Βουαλά!

Αλλά αφού τα αγοράζουν τα περιοδικά, εγώ πάω πάσο…

Τέλος πάντων, πάω να φάω το γιαουρτάκι μου, το οποίο με αυθυποβολή θα προσφωνώ κοτόπουλο με πατάτες….

Cheerz!

Μαρτίου 3, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Φαγητό | , , , | 11 Σχόλια

120 χρόνια μουρμούρα…

Διάβαζα αναγνώστη μου το άρθρο αυτό το οποίο αναφέρεται στην υπεραιωνόβια γιαγιά (120 Μαίων), και φυσικά στις συμβουλές που δίνει σε όλους εμάς για να νικήσουμε στην μάχη με το χρόνο…. Τα κλασσικά δηλαδή… Τι περίμενες να την ρωτήσουν; Για την αναγνώριση του Κοσσόβου;

Όπου πετύχουν παππού η γιαγιά οι δημοσιογράφοι, να ‘σου τα κλισέ και οι ερωτήσεις ρουτίνας… «Γεια σου γιαγιά, τι κάνεις και είσαι τόσο νέα και φρέσκια κτλ…». Και φυσικά η συμπαθής γιαγιούλα, απαντάει τα αυτονόητα περί διατροφής άσκησης κτλ…. Δηλ. τι περίμενες αναγνώστη μου; Πες μου τι περίμενες;

«-Γιαγιά, πως και είσαι τόσο νέα, και ζεις ευτυχισμένα τόσα χρόνια;

-Τι να σου πω κοπέλα μ’; Το μυστικό είναι το τσιγάρο…Αυτά τα σέρτικα, τα άφιλτρα…Επίσης να τρως καλά, και πολύ κρέας, με το λιπάκι που είναι νόστιμο…. Ε, κάνα ναρκωτικό που και που…..Αυτά… Αχ, θυμάμαι στο Γούντστοκ, που ήμουν νέα (70), καθόμασταν με αυτό το καλό παιδί τον Μήτσο μ’, και κάναμε LSD με τις ώρες….Αααααχ τι καλά ήταν… Περάσαμε βέβαια και άσχημα… Πολλοί πόλεμοι κορίτσι μ’…

-Οι δύο Παγκόσμιοι, ε γιαγιά;

-Ναι ναι, αλλά ο χειρότερος ήταν του 97 με τους Τούρκους… Αχ, αυτός ο Τρικούπης πολύ παιδί… Με τη μουστάκα του έκανε θραύση… Και ο Καποδίστριας ήταν τεκνό, αλλά δεν τον πρόλαβα για λίγο…. »

Είναι δυνατόν ποτέ να γίνει το παραπάνω; Αυτά περί μακροζωίας έχουν συγκεκριμένες απαντήσεις…. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνει κάποιος και τι όχι…Και ας μην ξεχνάμε και τα γονίδια και πόσο ρόλο παίζουν….

Και ερχόμαστε στο προκείμενο…. Αντιγράφω από το άρθρο: «Amash has 10 children, 120 grandchildren, 250 great-grandchildren, and 30 great-great-grandchildren. Her newest great-granddaughter is just one week old.»

Το πιάσαμε το υπονοούμενο…. Αυτή τη γκρίζα περιοχή μακροζωίας που δεν την αναφέρει κανείς…. Δηλαδή η γιαγιά το έπλεκε το πουλόβερ….Το χτένιζε το πόνυ…..Το γυάλιζε το πόμολο, πως αλλιώς να το πω….

Άρα, αυτό που σκοτώνει τους άντρες μετά τα 50, προκαλεί μακροζωία στις γυναίκες…. Τρία ζήτω στη φύση, και στη γιγαντιαία συνωμοσία που εξυφαίνεται, προκειμένου να μείνουν μόνες τους σ’ αυτό τον πλανήτη…. Καταραμένη γουαδίνη (που έλεγε ένας τεράστιος καθηγητής μου, που θυμίζει τον πάτο του βάλτου…)!

ΥΓ 1: Ρε τι γιαγιά, μπράβο πάντως….

ΥΓ 2: Αν φτάσουμε τα 70 εμείς θα είμαστε ήρωες….

ΥΓ 3: Επίσης ο εν λόγω φάρος γνώσης, έλεγε τα πνευμόνια: πλεμόνια…. Ναι ναι, ο χυμός τους κάνει πλεμονάδα….

Φεβρουαρίου 20, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Επιστήμη, Φαγητό | , , , | 8 Σχόλια

-Σ’ αγαπώ Μικαέλλα…-Μα είναι 14/2…-Ε τότε σ’ αγαπώ κι άλλο…

Ερωτοχτυπημένε μου αναγνώστη, χρόνια σου πολλά… Σήμερα είναι η μέρα σου….

Ξυπνάς το πρωί, και κόβεις από το ημερολόγιο το χαρτάκι που λέει «13th February»… Από πίσω γράφει το γνωστό σουρεαλιστικό δίστιχο…. Διαβάζεις αργά, για να εμπεδώσεις το μεγαλείο της ποιητικής αρμονίας….

« Στον τάφο μου ξαγρύπνησες, μου έπιανες το χέρι…

αργότερα επείνασες, και έφαγες μοσχέρι…»(για να κάνει ρίμα)…

Μειδιάς απαλά μπροστά σε αυτό το ερωτικό μανιφέστο, και ξεκινάς την ημέρα σου σκεπτόμενος, πως η μέρα που θα πάρεις το «βασανάκι» σου, το «λιμανάκι» σου, θα του πεις χρόνια πολλά κι αυτό θα σου απαντήσει «Σ’ αγαπώ Καρτέσιε…» είναι εδώ… Έφτασε μα τον Τουτάτη….

Ομολογώ πως για διάφορους λόγους απέχω απ’ αυτό το παθιασμένο γαϊτανάκι… Στην πλειοψηφία της ερωτικής μου ζωής (από τα 6 μου και μετά), την ημέρα αυτή ή δεν είχα σχέση, ή δεν ήμουν ερωτευμένος… Θες από τύχη, ή από μια τεράστια υπερφυσική συνωμοσία δεν μπόρεσα ποτέ να συμμετέχω στη Γιορτή του Έρωτα….Αυτά τα σύγχρονα Ελευσίνια Μυστήρια

Κι ο λόγος που γράφω σήμερα, έτσι, κακόβουλα είναι επειδή φθονώ όλους αυτούς και αυτές, που κρατώντας την αρκούδα των 30€ από τα Τζάμπο, θα αναφωνήσουν «Σ’ αγαπώ τσουρουκουτσουνάκι μου..!», αφήνοντας αφυδατωμένους και σε ημιλυπόθυμη κατάσταση τους διπλανούς τους…

Αχ, αχ γιατί να μην έχω κι εγώ μια ζουζουνίτσα όλα αυτά τα χρόνια…. Να μου λένε όλοι χαρούμενοι, μεθυσμένοι από έρωτα, 14Φεβρουαρίου: «Χρόνια πολλά Γιάννη», και να λέω «Ευχαριστώ, δε γιορτάζω…»… Γιατί να περάσω αυτό το Γολγοθά; Γιατί διάολε;

Ζηλεύω όλους αυτούς που θα πάνε έξω με το ταίρι τους, και θα γευματίσουν τα ειδικά «ερωτευμένα» μενού που δημιούργησαν γι’ αυτούς, οι εξίσου ερωτύλοι σεφ…

Βέβαια, υπάρχουν και όλοι αυτοί οι ανήθικοι, που λένε ότι οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα, κτλ…. Όχι αρνητές της Βαλεντίνικης μυσταγωγίας, όχι….. Ο έρωτας ζει καθημερινά, αλλά σαν μπουμπούκι μοσχομπίζελου ανθίζει μόνο 14 Φεβρουαρίου…. Πως τολμάτε να ανακόπτετε αυτό το χείμαρρο φαινυλαιθυλαμίνης; Ο απλός καθημερινός ζαχαροπλάστης/ανθοπώλης/περιπλανώμενος Πακιστανός με γαρύφαλλα πως θα επιζήσει; Ε; Επειδή εσύ είσαι ανέραστος, και δεν μπορείς να συμμετάσχεις στην ερωτική δίνη, την απαξιώνεις;

Ξέρεις τι; Εσένα, εμένα, και μερικών (εκατομμυρίων) άλλων δε μας αξίζει ο Βαλεντίνος… Δεν θα βγούμε έξω κοιτάζοντας στα μάτια ο ένας τον άλλο…. Ω πόσο ζηλεύω…

Ευτυχώς όμως, θα έχω τα ρεπορτάζ στην Ερμού, να μου δίνουν μερικά ψίχουλα, από αυτό το τεράστιο κέικ του Αγ. Βαλεντίνου…»Είστε ερωτευμένοι;», «Τι θα κάνετε απόψε;», «Τι δώρο θα κάνετε ο ένας στον άλλο;», » Πως επηρρεάζει η Αμερικάνικη κρίση των ενυπόθηκων Δανείων υψηλού ρίσκου, τις Ευρωπαϊκές αγορές;»

Κλαψ, Λυγμ… Ζηλεύω….. Πάω να κλάψω….

ΥΓ 1: 14 Φεβρουαρίου… Απλά μια μέρα πριν τις 15/2 (και 2 πριν τις 16/2)

ΥΓ 2: Μην αρχίσω τα κλισέ, αλλά πράγματα όπως ο έρωτας, ξεπερνούν την έννοια του χρόνου (τι είπα πάλι ο ποιητής;)

ΥΓ 3: Να περνάτε καλά με αυτούς/ες που αγαπάτε, κάθε μέρα…

Φεβρουαρίου 14, 2008 Posted by | Γυναίκες, Σχέσεις, Φαγητό | , , , , | 11 Σχόλια

Το τέλος του κόσμου είναι κοντά, όταν…..

Βρίσκεσαι στην εξοχή αναγνώστη μου (πχ στο χωριό σου την Αλαγονία), και κοιτάς τον έναστρο ουρανό…. Σκέφτεσαι λοιπόν πόσο όμορφος είναι ο κόσμος, αλλά φευγαλέα περνάει από το μυαλό σου ότι όλα κάποτε τελειώνουν… Πότε οι homo sapiens, ως άλλοι κομψόγναθοι, θα οδηγηθούν στον αφανισμό, είτε αυτοχείρως είτε από άλλους παράγοντες; (πχ επίθεση διαστημικής χλαμπάτσας)…

Ποιες είναι λοιπόν οι ενδείξεις ότι το ανθρώπινο είδος, βρίσκεται μπροστά στο βάραθρο της καταστροφής;

  • Ο Παναθηναϊκός κάνει το double στο ποδόσφαιρο….
  • H γάτα μου γίνεται μέλος της MENSA
  • Ο δημιουργισμός (creationism) διδάσκεται στο μάθημα της Φυσικής (αυτό δεν είναι τόσο μακρυά…)
  • Όταν μια γυναίκα λέει «ναι», το εννοεί….
  • Λανσάρεται το χάμπουργκερ – κονσέρβα…
  • Κάτσε κάτσε, διάβασα καλά; Χάμπουργκερ σε κονσέρβα;…

Και αυτό από πάνω τι είναι διάολε; Μη μου πεις; Το τέλος είναι τόσο κοντά;

Γιατί αν αυτό δεν είναι χαμπουργκεροκονσέρβα, εγώ είμαι Γιαπωνέζος φαλαινοθήρας….. Θύμισε μου αύριο το πρωί να πάω στο σούπερ μάρκετ να εφοδιαστώ, γιατί o πυρηνικός όλεθρος είναι κοντά… Αλλά αυτό δεν είναι άσχημο αναγνώστη μου, γιατί μετά τις κονσέρβες-χάμπουργκερ, μπορεί να έρθουν κονσέρβες-κλαμπ σάντουιτς, ή κονσέρβες-γιουβαρλάκια/γεμιστά/κοκκινιστό/μουσακάς κτλ…..Επομένως η ζωή στο καταφύγιο δε θα είναι τόσο άσχημη…

Δεν είναι υπέροχο; Ο Γερμανός κατασκευαστής, ο Γερμανός αυτός gourmet-εργοστασιάρχης δίνει απλόχερα στον απλό καθημερινό πληβείο τη δυνατότητα να έχει το χάμπουργκερ-κολατσιό πάντα μαζί του… Αυτό δεν θέλαμε;

Αυτό δεν είναι το επόμενο βήμα μετά την σύντηξη υδρογόνου, που θα κάνει τη γη ένα επίγειο παράδεισο; Ε;

Μαγεία, απλά μαγεία…. Ποτέ το σκορβούτο δεν ήταν τόσο νόστιμο….

Το ζήσαμε κι αυτό αναγνώστη μου…. Η γλαφυρότητα έχει τα όρια της, τα οποία μάντεψε…Μόλις ξεπεράστηκαν…..

Γιατί εντάξει, κάνουνε ότι κάνουν οι απόγονοι των Ούνων στο Oktoberfest, και τους δικαιολογούμε, αλλά αυτό παραπάει….

Πόσο χαμηλά ακόμα θα πέσουν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας; Τι άλλο θα χωρέσει σε κονσέρβα; Ότι ξεκίνησε με Zwan τελειώνει με τι;

Τσ τσ τσ… Αλλά αφού φτάσαμε εδώ αναγνώστη μου, ας βοηθήσουμε τον απλό καθημερινό Χανς, να εμπλουτίσει την όμορφη συλλογή του…

Προτείνω λοιπόν πλατινένια «κονσέρβα-ζαρκάδι με φρούτα του δάσους», για να μπορούν και οι γαλαζοαίματοι αυτής της γης, να πάρουν το κομμάτι που τους αναλογεί από την αλματώδη τεχνολογική εξέλιξη του ανθρώπινου είδους…. Στη συνέχεια μπορεί να ακολουθήσει branded σειρά, με γεύματα δια χειρός Γάλλων σεφ, φυσικά μέσα σε κονσέρβα….

Άντε και μη χειρότερα…

ΥΓ:Θα ήθελα να ακούσω τις γαστριμαργικές σας προτάσεις, για γεύσεις που δεν θέλουν κόπο, αλλά τρόπο (ανοιχτήρι)…

Φεβρουαρίου 1, 2008 Posted by | Επιστήμη, Επικαιρότητα, Φαγητό | , , , | 9 Σχόλια

The Νηστεία Conspiracy

Χρόνια πολλά αναγνώστη μου και πάλι… Πριν ξεκινήσω, θα ήθελα να απολογηθώ στα μιλλιούνια αναγνωστών, που μέσω δακρύβρεχτων email μου ζητούσαν να πάω να γαμ…ε…..να μην σταματήσω να γράφω…

Θα τους ευχαριστήσω όλους, και θα αποζημιώσω το φιλοθεάμων κοινό με ένα post-αποκάλυψη…

Μία ανάρτηση λοιπόν, η οποία θα ταράξει τα θεμέλια, και τις οικογενειακές αξίες χιλιάδων οικογενειών….

Γνωρίζουμε όλοι λοιπόν ότι των Χριστουγέννων, προηγείται μία περίοδος 40ήμερης νηστείας. Οι γηραιότεροι συνήθως την τηρούν, και ακολουθούν ευλαβικά τις θρησκευτικές επιταγές που κληροδότησαν από τους γονείς τους…

Οι νεότεροι είμαστε περισσότερο ρεμάλια και κοιλιόδουλοι, οπότε προτιμάμε τα club sandwich και τα κοψίδια, από τον Παράδεισο, και την ευκαιρία να παίζουμε μπιρίμπα αιώνια με τον Αγ. Πέτρο…

Τέλος πάντων , ο καθένας διαχειρίζεται τον εαυτό του όπως θέλει…Έτσι δεν είναι;

Το πρόβλημα όμως που έγκειται..; Οι μαμάδες-γιαγιάδες, βλέποντας τη νεολαία να έχει παρεκκλίνει από την οδό της αρετής, και όχι μόνο να μη νηστεύει, αλλά να το γράφει και λάθος (νηστία), χρησιμοποιούν το πιο θανατηφόρο όπλο που τους έχει δοθεί για να ασκούν θρησκευτική πολιτική… Την κουζίνα (cuisine αγγλιστί).

Έχεις λοιπόν την πολυαγαπημένη σου μαμά, να μαγειρεύει κάθε μέρα ένα γεύμα το οποίο θα έκανε και τον Αι Γιάννη το Νηστευτή να λαχταρίσει λίγο κρεατάκι…

– Τι φαγητό έχουμε σήμερα μαμά;

– Ρεβύθια…

-Γιατί ρε μάνα; Κατοχή έχουμε;

-Θα δηλητηριαστείς με αυτά που τρώτε στη βρωμό-Αθήνα…Να φας και κάτι υγιεινό….

Οπότε, σεμνά και ταπεινά, βρίσκεσαι τις ημέρες πριν τα Χριστούγεννα, να υποσιτίζεσαι χειρότερα από Αφγανό νομάδα, και να μην μπορείς να κάνεις και τίποτα… Μπορείς δηλαδή, αλλά έχεις τη μαμά να φροντίζει με την ποσότητα που σε ταΐζει να μην γίνεται..!

Και βέβαια, ούτε λόγος για delivery… Οι ανυποψίαστοι deliverάδες που θα πλησιάσουν στο σπίτι, πυροβολούνται εν ψυχρώ…

Αναγκαστικά νηστεύεις λοιπόν, με την πρόφαση της υγιεινής διατροφής… Ζούμε δηλαδή την περίοδο πριν τις γιορτές μια άτυπη γαστριμαργική θεοκρατία….

ΔΕ ΘΕΛΩ ΑΛΛΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ!!! Σας παρακαλώ, δεν είμαι ροφός…

Η δικτατορία της σουπιάς με κοφτό μακαρονάκι δεν θα περάσει…

Λύση στο τρέχων ανυπέρβλητο πρόβλημα δεν έχει δοθεί… Η ανίερη συμμαχία μαμάδες-γιαγιάδες/παππούδες είναι ανίκητη… Χιλιάδες βιβλία έχουν γραφτεί, ενώ μέχρι και ο ίδιος ο Sun-Tzu απάντησε σε αντίστοιχη ερώτηση, του πως αντιμετωπίζονται οι μαμάδες : «Σκάσε, και φάε τις σουπιές σου…»

Ρελάνς φυσικά γίνεται στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, όπου το διατροφικό οικοδόμημα καταποντίζεται μπροστά στη γεμιστή γαλοπούλα! Tο πουλερικό το οποίο εσωκλείει όλη τη συσσωρευμένη οργή η οποία προέρχεται από την ακατάσχετη βρώση οσπρίων..!!!!

Αν μπορούσε να μιλήσει λοιπόν, αυτή η γαλοπούλα, εν μέσω πατατών, σαλατών κτλ, ως άλλος William Wallace θα αναφωνούσε «FREEEEDOM»!!!!!

ΥΓ 1: Τα παραλέω λίγο, αλλά το πρόβλημα παραμένει άλυτο…

ΥΓ 2: Για να μη μιλήσω για τα πρωινά, και τις ανοιχτές μπαλκονόπορτες για να πάμε εκκλησία…

ΥΓ 3: Μπριζόλα ενωμένη ποτέ ηττημένη…

ΥΓ 4: Χάλασε και το λάπτοπ, να δω πότε θα ξαναγράψω πάλι..!

Δεκέμβριος 27, 2007 Posted by | Επικαιρότητα, Φαγητό | , , , , | 4 Σχόλια

Αχ κουνελάκι κουνελάκι (….) που θα το φας…

Σερφάρωντας ζωόφιλε αναγνώστη μου στους δαιδαλώδεις σωλήνες του διαδικτύου, έπεσα πάνω (stumbled upon που λέμε και στο χωριό ), σε ένα εκπληκτικό εύρημα… Ένα εύρημα το οποίο θα ταρακουνήσει συθέμελα το παγκόσμιο γαστριμαργικό οικοδόμημα….

Λοιπόν, για να μην τα πολυλογώ, το εύρημα αποτελεί ένα λαχταριστό κουνελάκι, το οποίο ο οποιοσδήποτε μπορεί να αγοράσει στην κείθε πλευρά του Ατλαντικού….

Θα αναφωνήσεις καταρχήν, ότι το κουνελάκι είναι λίγο τσιμπημένο σε τιμή, και στη συνέχεια θα αναρωτηθείς τι μαλακίες γράφω Δευτεριάτικα…. Φευ! Κοίτα λίγο παρακάτω…Λίιιιγο ακόμα..Όχι τόσο ρε, εκεί είναι η taskbar….Λίγο πιο πάνω,εκεί… Τι άλλο αγόρασαν τα παλικάρια μας, μετά το κουνελάκι;

Έεεεεεετσι…..Μπήκες λοιπόν στο νοήμα; Γιατί λοιπόν πρώτα κουνελάκι, και μετά σύριγγα πρωκτού;….Ώπα, ώπα…..Τι στο διάλο είναι η σύριγγα πρωκτού; Κάποιος να μου εξηγήσει τι είναι αυτό το εργαλείο του Διαβόλου…. Θεέ μου πως τα πουλάνε αυτά; Η Εκκλησία τι κάνει διάολε; Αμ τα στρινγκ; Απαπαπαπα…Σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας Νίκο Τσιαμτσικά;

Ήξερες εσύ ότι το κουνέλι είναι αφροδισιακό; Ακόμα και πριν μαγειρευτεί;

Για να μην τα πολυλογώ, καταλαβαίνετε για τι σεξουαλικές διαστροφές προορίζεται το άμοιρο (πρώην) ζωντανό….

Από τις πράσινες πεδιάδες, τρώγοντας λαχταριστά καρότα και πηδώντας θηλυκές, να καταλήξει ερωτικός παρτενέρ σεξουαλικά ασταθών θηλαστικών….

Κλου της βραδιάς φυσικά το box set του Smallville…Γιατί και ο Μαρκήσιος Ντε Σαντ να είσαι, τη θες τη χαλάρωση σου μετά το όργιο..!!!

Άντε και μη χειρότερα…..

ΥΓ 1: Μαρία θα τους μαγειρέψεις τους γίγαντες; Γιατί τώρα που τους βλέπω, κάτι μου κάνουν…..

ΥΓ2: Πες μου τι είσαι; Είσαι το ραπανάκι μου;

ΥΓ3: Λίγο πιο κάτω θα παρατηρήσεις ότι τα παιδιά που έψαχναν για κουνέλια και δονητές, έκαναν και τις ψαχτικές τους για tanks… «Μανούσο, αν δε βρούμε κουνέλι, θα παίξουμε «πόλεμο» μωρό μου;»

ΥΓ 4: Βέβαια παίζει και να μπερδεύτηκαν…Με τα «κουνελάκια» του Playboy, ε; ε; Μπααααα….

Δεκέμβριος 10, 2007 Posted by | Γενικά, Σχέσεις, Φαγητό | , , , , | 7 Σχόλια

Θεός,θρησκεία και καρμπονάρα…

Σήμερα αγνωστικιστή αναγνώστη μου, θα μιλήσουμε για θέματα taboo… Θα ασχοληθούμε με μια νέα θρησκεία, ένα νέο ρεύμα το οποίο γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια από συγκεκριμένους φονταμενταλιστικούς κύκλους να φιμωθεί. Αναφερόμαι φυσικά στη μεγάλη, κολοσσιαία, παντοδύναμη θεότητα (μεγάλη η Χάρη της) Flying Spaghetti Monster και στο σύστημα αξιών τις οποίες πρεσβεύει, τον Πασταφαριανισμό…

Δεν θα ήθελα, να αναφερθώ στο συγκεκριμένο θέμα, καθότι (όπως και στα ιρλανδικά μπαρ) στο blog δεν θα ήθελα να θέτω θρησκευτικά και πολιτικά ζητήματα. Όμως αγαπητέ λιμπεραλιστή αναγνώστη μου, δεν άντεξα…Δεν μπόρεσα να σιωπήσω…Να κλείσω τα μάτια και να φιμώσω τη συνείδηση μου. Όχι δεν θα το κάνω…

Στο Κάνσας λοιπόν, των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτή την φιλελεύθερη πολιτεία, την κοιτίδα της φιλοσοφίας και της ανεξιθρησκείας, μαζεύτηκαν οι εκπρόσωποι των Χριστιανικών Σχολείων απ ‘ όλο τον κόσμο… Φυσικά το όλο θέμα περί Κάνσας είναι ειρωνικό, καθώς σύμφωνα με τις υποδείξεις μερικών Illuminati η θεωρία της εξέλιξης διδάσκεται στα σχολεία της Πολιτείας, παράλληλα όμως με τη «θρησκευτική-επιστημονική άποψη», ότι δηλαδή ο κόσμος δημιουργήθηκε σε 7 μέρες κτλ…..Άποψη η οποία διδάσκεται σε μαθήματα θρησκευτικών αλλά δεν είχε ποτέ πάρει ως σήμερα «επιστημονική» υπόσταση…

Τέλος πάντων μαζεύτηκαν οι μάγκες στο Κάνσας , και εκεί που τα συζήταγαν τα θέματα της Χριστιανικής εκπαίδευσης και κατήχησης, σκάσανε μύτη οι Πασταφαριανοί και ζήτησαν να συμμετάσχουν, καθότι αντιπροσωπεύουν 5 εκατομμύρια πιστούς, και αποτελούν μια θρησκεία, με κατασταλαγμένες απόψεις, και παγιωμένες κοσμολογικές και θεολογικές αντιλήψεις…»Φυσικά» τους αρνήθηκαν τη συμμετοχή, εγείροντας όμως ποικίλες αντιδράσεις, όχι μόνο για το τι είναι τελικά θρησκεία, αλλά και για την εν γένει αναγκαιότητα της…

Για όσους αμφιβάλλουν για την ύπαρξη του ιπτάμενου Barilla, και για να αποφύγω τα πικρόχολα σχόλια, υπάρχει video εδώ…

Το παραπάνω βίντεο είναι από την επίσκεψη της μακαρονάδας στη Γερμανία.

Το όλο θέμα ,βέβαια, σχετικά με την αντι-θρησκεία αυτή ξεκινάει από τις δύο αντίθετες τάσεις που αφορούν τη δημιουργία του κόσμου που μας περιβάλλει, και τις συνακόλουθες διαφωνίες που αυτές εγείρουν. Η κυρίαρχη , ενστερνίζεται τη θεωρία της Εξέλιξης του Δαρβίνου, ενώ μια αντίθετη που κερδίζει έδαφος μεταξύ των βαθιά θρησκευόμενων είναι αυτή του «Ιδιοφυούς Σχεδίου». Δεν θέλω να πάρω θέση αγαπητέ αναγνώστη, ούτε να σε επηρεάζω, αλλά προφανώς η δεύτερη θεωρία είναι τελείως ανεδαφική, δεν τεκμηριώνεται πουθενά, και αποτελεί ένα σύνολο, από θεολογικές ασυναρτησίες που δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που αποκαλούμε επιστήμη.

Ας ελπίσουμε τελικά ότι η «θρησκεία» αυτή θα αποτελέσει αίτια σκεπτικισμού για διάφορα θεολογικά ζητήματα, τα οποία σίγουρα έχουν διάφορες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Επίσης να δηλώσω ευθαρσώς ότι τα μακαρόνια δε με καλύπτουν ως θεότητα, και μες την εβδομάδα θα ιδρύσω αίρεση όπου η θεότητα θα αποτελείται από rigatoni στα οποία έχω ιδιαίτερη προτίμηση….

Flying Rigatoni Monster!!!!!

Όσοι πιστοί προσέλθετε! 😛

Νοέμβριος 18, 2007 Posted by | Γενικά, Επιστήμη, Φαγητό | , , , , | 3 Σχόλια

Food (not) for thought….

 

Όλο αυτό τον καιρό αγαπητέ αναγνώστη μου φροντίζω για την πνευματική τροφή σου ( -Αναγνώστης: «Ώπα ρε μεγάλε ποιος είσαι, ο Chomsky; Που σε ανεχόμαστε τόσο καιρό χωρίς μήνυση και  την πίστεψες…» ), καιρός λοιπόν να ασχοληθούμε και με την τροφή σου σκέτο.

Ο γευσιγνώστης φίλος μου, και πολύ gourmet τύπος Μαρίνος, μου πρότεινε ένα καινούργιο μαγαζί για φαγητό, μετά από ένα κουραστικό shopping μνημών RAM και σκληρών δίσκων στην Στουρνάρη… Καθόμαστε λοιπόν και παίρνω στήθος κοτόπουλο με μανούρι συνοδευόμενο με πατάτες, ενώ ο φίλτατος συνδαιτυμόνας (και ορεσίβιος Αρκάς) Μαρίνος, διάλεξε φαρφάλες με pleurotous (-Αναγνώστης: Ναι, τρώγατε και στο χωριό σου φαρφάλες…Που μόνο τον τραχανά ήξερες, μπακάλη…).

Μιλάω απολύτως ειλικρινά όταν λέω, ότι η πανδαισία γεύσεων και συναισθημάτων με την πρώτη πιρουνιά συντάραξε τον ουρανίσκο μου,και μπορώ να πω ότι το φαγητό ήταν εξαιρετικό, όπως και οι τιμές… Σε επόμενη φορά δοκίμασα και το σουφλέ σοκολάτας, όπως και το cheesecake το οποίο ήταν ιδιαίτερα γευστικό, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε και η φίλτατη Βάγια, εμπειρογνώμονας εγνωσμένης αξίας στο θέμα του cheesecake…

Last but not least, ο συνοδοιπόρος στις γευστικές διαδρομές, πολύ καλός φίλος Βασίλης έχει πάρει και τις 4 φορές που έχουμε πάει εκεί το ίδιο πιάτο (κοτόπουλο με μουστάρδα και μέλι),  μην μπορώντας να αποδράσει από τη γευστική πανδαισία της πρώτης του δοκιμής…

Το μαγαζί λοιπόν ονομάζεται Cook-coo  και είναι στην οδό Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια, ακριβώς δίπλα στον Κάβουρα…

Είναι μοντέρνο και ζεστό, ενώ έχει μαγειρευτά φαγητά (ποικιλία 8-10 πιάτων) τα οποίο εναλλάσσονται καθημερινά.

Βέβαια κάτι που διάβασα εδώ μου έκανε λίγο εντύπωση 😛  αλλά γενικά είμαστε προοδευτικοί άνθρωποι και δεν έχουμε πρόβλημα! (-Αναγνώστης: Άστα τα ψόφια, σε πήραμε χαμπάρι… Την αλευρώνεις την πέστροφα…)

 Φυσικά το μαγαζί δεν έχει φασιανό ή μους κολοκυθιού όπως αναφέρω αλλού, αλλά τι να κάνουμε, κατά τη γνώμη μου το φαγητό είναι εξαιρετικό και το προσωπικό πολύ φιλικό!

Εμπεριστατωμένα λοιπόν σας προτείνω να το επισκεφτείτε!

ΥΓ: «Έλα Πολυδεύκη, την έκανα τη διαφήμιση…Ναι ναι…Τα λεφτά, το στάνταρ ποσό ε;  Ναι μωρέ και καλά πήγα και είναι ωραίο το φαί κτλ…Ναιιι, ναι στάνταρ με πίστεψαν…Ε ναι, τι μόνο κόσμο; Πούλμαν να περιμένεις…Έγινε…Ότι άλλο θες πες μου οκ; »  😛

Νοέμβριος 11, 2007 Posted by | Φαγητό | 4 Σχόλια