Emperistatomenos’ Weblog

Spot on…Spot on…

Νίκο Ξανθόπουλε, έλα να δεις το παιδί σου….

Υπάρχουν στιγμές αναγνώστη μου, που νιώθεις πολύ μικρός μπροστά στο μεγαλειώδες βίωμα το οποίο αναπαράγεται μπροστά στα μάτια σου… Μια πανδαισία ηλεκτρικών σημάτων προς τον εγκέφαλο η οποία δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις, κραυγές, νεύματα ή χορό χούλα χουπ

Ένας πανέμορφος ιμπρεσιονιστικός πίνακας, ένα άγαλμα, μια Lamborghini murcielago, ο κώλος της Paz Vega…Όλα αυτά μπορεί να σε οδηγήσουν στην κατάσταση που οι Αγγλοσάξωνες περιγράφουν ως «A loss for words…». Και εμείς οι Έλληνες σαν «Δήλωση Παναγιώτη Ψωμιάδη»…

Είναι λοιπόν σήμερα, αυτή τη στιγμή, αυτό το δευτερόλεπτο μια απ’ αυτές… Ο εγκέφαλος σου δε μπορεί να συλλάβει το αριστούργημα το οποίο ξετυλίγεται μπροστά σου… Νομίζεις ότι άγγελοι με άρπες κατέβηκαν στη γη και άρχισαν να παίζουν τραγούδια των ONE….Παραθέτω την απόδειξη αυτής της αγγελικής σύναξης, όπως αυτή αποτυπώθηκε στο προνομιούχο-ευλογημένο blog της Βάγιας

Πριν συνεχίσω, επιτρέψτε μου να σκουπίσω τα δάκρυα μου, να βάλω ένα malt και να ευχαριστήσω το Θεό για την τιμή που μου έκανε να ακούσω αυτό, που ο καράφλας στο βίντεο, περιγράφει ως «Φωνάρα»

Στέλιο, αν με ακούς εκεί ψηλά, υπάρχει ο συνεχιστής σου, η ελληνική μαγκιά και η ντομπροσύνη ζει Στέλιο! Αυτός ο απλός καθημερινός Έλληνας…Αυτός ο σεμνός βιοπαλαιστής, βρήκε τη δύναμη και το ψυχικό σθένος να νικήσει τον κάματο από το Ναυπηγείο, και να ενώσει με τη φωνή του την εργατιά και τη βιοπάλη….

Από τα ορυχεία της Αμβέρσας και τον απλό μετανάστη ανθρακωρύχο, μέχρι τους εργάτες των χασισοφυτειών στην Κρήτη, όλοι μα όλοι βρήκαν στο πρόσωπο του Mich Mich, τον μπροστάρη Γιακουμή που θα διαλύσει την πλουτοκρατική αλαζονεία και θα ενώσει το αλέτρι, το πηλοφόρι και τον αργαλειό κάτω από μια φωνή…

Giacomo we love you! Keep going!

Kλου φυσικά της βραδιάς η αφιέρωση με το δάκτυλο, γνωστού στίχου του άσματος, στη Βάγια, γνωστή και ως βασανάκι ή jet’aimάκι του… Είναι η στιγμή που ο σκηνοθέτης κάνει κοντινό στον φτωχό πλην τίμιο πρωταγωνιστή, και οι γιαγιάδες στο σινεμά από κάτω, κλαίνε με λυγμούς ζητώντας από τον βάρβαρο πλούσιο πατέρα να δώσει την κόρη του στο φτωχό γρασωμένο λιμενεργάτη Γιακουμή

ΥΓ 1: Περιμένουμε με αγωνία το νο2, με τη γνωστή και ως Ζεμπεκιά της Κοκκινιάς

Υγ 2: Έτσι διασκεδάζει η εργαζόμενη νεολαία, γιοι και κόρες των εφοπλιστών… Όχι σε φλούφλικα ξενόφερτα κλαμπ….» Μπαρμπα Αρίστο πιάσε μια ρακή, και φέρε και καμιά ελιά ψιψιψώνι στη μέση».

ΥΓ 3: Ταράν, ταρα ράρα ραρα ραν, ταρα ραν…ταράν ταρα ραρα ραρα ραν, ραμ ,ραν (Το ζεμπέκικο της Ευδοκίας διάολε!)

Υγ 4: Και δεύτερη φωνή ρε Μίχ; Πόσο ψηλά ρε τροβαδούρε, πόσο ψηλά ρε Αντρέα Μποτσέλι;

ΥΓ 5: Δεν άντεξα, βγήκα στο μπαλκόνι και έριξα μια ζεμπεκιά…Ήταν πέρα από τις δυνάμεις μου…

Απρίλιος 17, 2008 Posted by | Γενικά, Μουσική, Ταινίες | , , , | 6 Σχόλια

Oh emperistatomenos where art thou..?

Αγαπημένοι μου αναγνώστες, το παρόν ποστ είναι είναι αναρτημένο για να σας ενημερώσει, πως λόγω ανηλλειμένων επαγγελματικών υποχρεώσεων (τρομάρα μου), θα γίνει λίγο πιο σποραδική η συγγραφή μαλακιών…

Να ξέρετε ότι σας αγαπάω, και ότι θα επιστρέψω δριμύτερος σύντομα…

Δεν θα φύγω, μην κάνει κανένας καμιά πλάκα και με σβήσει από τα bookmarks…

Cheerz!

Μαρτίου 14, 2008 Posted by | Αόριστα, Γενικά, Μουσική | 25 Σχόλια

One is the loneliest number…

Για όσους είναι ή νοιώθουν μόνοι…

Three dog night – One is the loneliest number

Μαρτίου 10, 2008 Posted by | Γενικά, Μουσική | , | 5 Σχόλια

Euroβύζιon 2008

eurovision.jpg

Τι καλά αναγνώστη μου! Ήρθε εκείνη η εποχή του χρόνου που αφήνουμε πίσω τις έγνοιες και τα προβλήματα, και τρέχουμε ανέμελοι στα μουσικά λιβάδια της euroβύζιon κραδαίνοντας κορδέλες! Τι όμορφα που είναι! Μουσική, χορός, σόου διασκέδαση! Ότι θα περίμενε κανείς από ένα υπερθέαμα του βεληνεκούς της…

Και τώρα πάμε σοβαρά… Λοιπόν, τις τελευταίες ημέρες αναγνώστη μου, το μείζων κοινωνικοπολιτικό θέμα, στο ψυχιατρείο που λέγεται Ελλάδα, είναι ποιον θα διαλέξουμε για τη Γιουροβίζιον… Ποιος θα σηκώσει την ελληνική σημαία, και θα δικαιώσει τους απόγονους του Απόλλωνα στα πέρατα της Ευρώπης…

Με παρότρυνε λοιπόν η φίλτατη Βούλα, να γράψω 5 μαλακίες για την ηλιθιότητα αυτή που λέγεται Γιουροβύζιον… Τι να πω δηλαδή; Τι θα μπορούσα να γράψω; Γιατί ασχολιόμαστε δεν μπορώ να καταλάβω… Μήπως μας ενδιαφέρουν τα Καλλιστεία της Πολυκατοικίας μου; Ή το N.L.o.S.S (Εθνικό Πρωτάθλημα Τραγουδιού Ντουζιέρας);

Ε, τότε γιατί μιλάμε για το βουκολικό αυτό πανηγυράκι σάλας; Μάλλον επειδή είμαστε χοντρόπετσοι και άμουσοι, και μας ενδιαφέρουν ευτελή θεάματα…. Καλά, κι εγώ δεν το παίζω λόγιος, ούτε πηγαίνω στη Λυρική για να διασκεδάσω… Αλλά έλεος δηλαδή, η βλακεία αυτή είναι το Παγκόσμιο μουσικό κατακάθι… Πιο χαμηλά και από το Παγκόσμιο πρωτάθλημα τραγουδιού ρέγγας

Και ερχόμαστε στο προκείμενο…. Μαρτάκης, Καλομοίρα ή Χρύσπα; Να το ανασκευάσω στη προσφιλή μου συνήθεια…Multiple choice:

  • Θάνατος δι’ αποκεφαλισμού με μαχαίρι του ψωμιού;
  • Μακροβούτι σε ποτάμι με πιράνχας;
  • Λούσιμο με υδροχλωρικό οξύ;

Χμ, δύσκολες αποφάσεις αμφότερες ε; Και εξίσου επίπονες…. Και ακόμα πιο επίπονο απ΄τα τραγούδια ξέρεις τι είναι; Τα σχόλια στο youtube…

Χριστός, Παναγία και Άγιος Εφραίμ… Έχουν βγει παγανιά όλα τα 15χρονα, και υποστηρίζουν μέχρι αηδίας κομμάτια, που φέρνουν αναγούλα μέχρι και σε κουφό…. Και καλά τα 15χρονα, δικαιολογούνται…. Αλλά όλοι αυτοί οι προφεσσόρες στα κανάλια που κάνουν και αναλύσεις; Τι στο διάλο πια; Τόσο χαμηλά έχουμε πέσει; Χώρια τα λεφτά που πληρώνει ο έντιμος-μαλάκας φορολογούμενος για να κουνάει η άλλη (και εσχάτως ο άλλος) τον κώλο της στο εξωτερικό…

Αντί να πουν, αφού συμμετέχουμε στείλτε κανά Κατέλη, να γίνει μακελειό, και μέχρι εκεί… Το κάναμε δυναστεία…. Και ναι, να στείλουμε Καλομοίρα γιατί είναι φρέσκια, ή την Χρύσπα γιατί έχει «κωλάρα», ή το Μαρτάκη γιατί τον θέλουν οι gay…Χμ…Ναι… Και ποιος χέστηκε θα προσθέσω εγώ…..

Ήθελα να’ ξερα τα τραγούδια που συμμετέχουν τα ακούνε; Γιατί προσωπικά αν ήμουν τραγουδιστής, και έχανα από τα χλιμιντρίσματα που βγαίνουν νο1 στη Euroβύζιον, θα παραιτούμουν και θα γινόμουν ανθρακωρύχος στο Γκένκ…..

Οπότε ποια είναι η κατακλείδα; Αν δεν μπει ο Διαγωνισμός «Μις Τσακώνικη Μελιτζάνα» στο επίσημο καλεντάρι, η ΕΡΤ στερείται σοβαρότητας, και εγώ με την Euroβύζιον δεν ασχολούμαι…. Αλλά επειδή είμαι καλό παιδί, και σέβομαι τους μόχθους της ΕΡΤ (χαχαχαχα, ρε τι πλάκα σπάμε), θα δώσω τη λύση… Στείλτε τη Τζούλια…. Ακόμα και αν αντί να τραγουδάει βήχει (που δεν έχει και διαφορά) θα βγούμε πρώτοι! Αυτό είναι! Great succes!

ΥΓ 1: Είχα γράψει άλλο κείμενο αρχικά, 200 λέξεις και έσβησε…. Το εγκεφαλικό πέρασε ξυστά (που λέει και ο mich)…

ΥΓ 2: Το ότι συνολικά θα έγραφα δοκίμιο για Γιουροβύζιον, δεν το περίμενα….

ΥΓ 3: Να βγουν, τα φτυάρια παρακαλώ… Όχι για το χιόνι…..

ΥΓ 4: Καλή εβδομάδα!

Φεβρουαρίου 18, 2008 Posted by | Γενικά, Επικαιρότητα, Μουσική, TV | , , , , | 13 Σχόλια

Σήμερα βαριέμαι….

Κάθισα σήμερα και σκεφτόμουν ότι βαριέμαι….

Όμως βαριέμαι τόσο πολύ, που ακόμα και να προσπαθούσα να προσδιορίσω πόσο βαριέμαι με κάνει να βαριέμαι…. Έχω μπει σε ένα Α.Κ.Β…

Δηλαδή Ατέρμονο Κύκλο Βαρεμάρας…. Πως βγαίνει κανείς από ένα τέτοιο κύκλο; Δε βγαίνει… Ξέρεις γιατί; Γιατί βαριέται να το κάνει…. Σε ένα σύστημα (πχ εγώ με τη μαλακία μέσα στο κεφάλι μου) η προσπάθεια εξουδετέρωσης της βαρεμάρας είναι εσωτερική δύναμη, άρα δεν έχει αποτέλεσμα… Επομένως πρέπει να επέμβει κάτι εξωτερικά για να σταματήσει το φαύλο κύκλο… Αλλά ξέρεις τι; Βαριέμαι….

Ακόμα και αν αυτός ο εξωτερικός παράγοντας μου χτυπήσει την πόρτα, βαριέμαι να του ανοίξω…. πρέπει να γίνει κάτι συνταρακτικό για να αποκτήσω έμπνευση…. Για να σκεφτώ λίγο….

  • Πτώση μετεωρίτη στη γειτονιά; Μπαα μικρές πιθανότητες…..
  • Να πέσω στα ναρκωτικά; Μπααα ανθυγιεεινό….
  • Να ζήσω τον απόλυτο έρωτα/απόλυτη ερωτική μετάπτωση… Μπαα δεν προλαβαίνω μέχρι το βράδυ….

Οπότε εμμένουμε στην αρχική μας διατύπωση ότι βαριέμαι….

Άκου λοιπόν  ένα πολύ ωραίο κομμάτι από Anathema μέχρι να μου έρθει έμπνευση…

Anathema-Electricity

Ιανουαρίου 15, 2008 Posted by | Αόριστα, Γενικά, Μουσική | , , , | 6 Σχόλια

Lullaby….

Lullaby- Cure

Καληνύχτα σε όλους….

Νοέμβριος 5, 2007 Posted by | Μουσική | 1 σχόλιο

As I sat sadly by her side….

για τις στιγμές που δε μας κάνουν να χαμογελάμε…

Οκτώβριος 26, 2007 Posted by | Μουσική | Σχολιάστε

…Για τις στιγμές που μας σημάδεψαν

U2- Stuck in a moment you can’t get out of

Οκτώβριος 17, 2007 Posted by | Μουσική | , | 2 Σχόλια