Emperistatomenos’ Weblog

Spot on…Spot on…

Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι…

Μετά από περίπου 6 χρόνια, βρήκα επιτέλους το κουράγιο να ξαναγράψω. Δεν είναι φυσικά 6 χρόνια, αλλά και μόνο το γεγονός ότι θα μπορούσε να είναι, δίνει στο ποστ αυτό χαρακτήρα μεγάλου happening….

Θυμάστε λοιπόν που λέγαμε ότι από μικρά ευτελή πράγματα, δημιουργούνται πολλές φορές εγκεφαλικές ζυμώσεις που αλλάζουν τον κόσμο;…Τα παραδείγματα, άπειρα….

Ο Αρχιμήδης πχ, που ενώ έκανε μπάνιο, τον ρώτησε η γυναίκα του τι λευκαντικό να πάρει από το σούπερ μάρκετ...

Ή o  Φράνκλιν που είχε βγάλει το χαρταετό του καθαρή  Δευτέρα μες τη βροχή, πάρα τις προτροπές του Σαραντάκου στο Mέγκα, να μη βγαίνει ο κόσμος έξω;…

Ή εγώ, που πάνω από το καπάκι μιας τουαλέτας μπόρεσα να κατανοήσω τη βαθύτερη ουσία της διαπάλης των φύλων, και του σκόπελου της ομαλής συμβίωσης…

Ήμουν λοιπόν ήμουν στο σπίτι ενός πολύ καλού φίλου, ο οποίος με διαβάλει συνεχώς στο blog, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή αρνείται να παραδεχτεί ότι είναι ομοφυλόφιλος…

Πάω στην τουλέτα, για να αξιοποιήσω την ακάματη λειτουργία των νεφρών μου, και βλέπω το καπάκι της τουαλέτας κάτω…. Ξαφνικά συνέβη…Δεν ξέρω πως, αλλά συνέβη….

Μέσα από την πορσελάνινη Κεραφίνα, ξεπετάχτηκαν οι μείχιες σκέψεις χιλιάδων γυναικών που προσπαθούσαν να σκεπάσουν την αλήθεια… Αυτό το καταπέτασμα μαύρου καπνού που πετάνε μπροστά στα μάτια μας, και το ονομάζουν ψευδεπίγραφα, Ισότητα….

Λοιπόν έχουμε και λέμε…. Ο Ροβέρτος, συζεί με την καλή του, Βεατρίκη σε ένα σπίτι…. Ας εξετάσουμε πόσο επηρεάζει τη σχέση, η χρήση της τουαλέτας…

Περίπτωση 1: Ο Ροβέρτος, είναι καλό παιδί, αλλά λίγδης από τους λίγους… Τόσο βρωμίκουλας, που οι ασβοί φεύγουν όταν πλησιάζει, επειδή βρωμάει…..

Μπαίνει λοιπόν στην τουαλέτα, και βλέπει το καπάκι κάτω, επειδή η οιστρογονική δικτατορία που έχει εγκαθιδρυθει στο σπίτι το επιβάλει…. Ο μικρός Τσε λοιπόν, κάνει την αντιεξουσιαστική του δήλωση, και αντί να ανεβάσει το καπάκι, τα κάνει όλα μ… εε αιδοίο… και κατουράει τα πάντα, γιατί έχει και μάνικα ο παίχτης που θέλει 3 άτομα για να την ελέγξει. Φυσικά, ούτε λόγος να ξαναανεβάσει το καπάκι….

Βαθμός ρήξης: 100%

Περίπτωση 2: Ο Ροβέρτος μεγάλωσε σε σπίτι, και όχι σε μπουρδέλο του Ανατολικού λονδίνου, και ξέρει ότι ο μικρός Τζακ πρέπει να έχει ελεγχόμενη, γαμημένη ροή…. Σηκώνει το καπάκι, κάνει τη δουλειά του…. ΑΛΛΑ…Δεν το ξανακατεβάζει μετά… Ο εγκληματίας…. Θα πρέπει δηλαδή η Βεατρίκη να ξοδέψει 0,1 θερμίδα, για να το σηκώσει… Αχ το χρυσό μου, θα κουραστεί….

Βαθμός ρήξης 55,7% (όχι 50%, για να φανεί ψαγμένο το ποσοστό…)

Περίπτωση 3: Ο Ροβέτρος, σεβόμενος το βασανάκι του, αλλά και γενικότερο το μόχθο της μέσης Ελληνίδας εργαζόμενης, κατουράει πολύ προσεχτικά, τον τινάζει με πολύ αγάπη, πατάει το καζανάκι στη μισή ροή για να μη σπαταλάει νερό, σηκώνει πάλι το καπάκι, πλένει τα χέρια του με κρεμοσάπουνο αρώματος φράουλα, και μετά πάει στο υπνοδωμάτιο να φορέσει τα εσώρουχα της Βεατρίκης, και να βαφτεί τώρα που λείπει…

Βαθμός ρήξης: 0% ( «Αχ πόσο τον αγαπάω το τζουτζούκο μου»)

Απ’ τα παραπάνω προκύπτει το εξής θέμα… Γιατί οι γυναίκες γκρινιάζουν που δε σηκώνουμε το καπάκι; Θα μπορούσε να ήταν πολύ χειρότερα… Έλεος δηλαδή, αφού είμαστε στο 50%...Και εγώ κάνω το καφριλίκι μου, και η Αφροξυλάνθη δεν έχει συνέπειες, ούτε είναι αγκαζέ με τα πανάκια kleenex…

Ασυναίσθητα ο μέσος άνδρας τείνει χείρα φιλίας… Λέει απλά, μειλήχια » Εγώ θα σηκώνω το καπάκι, κι εσύ θα το κατεβάζεις…». Μαζί μπορούμε να το καταφέρουμε… .Όμως αυτές, μας γυρίζουν περιφρονητικά την πλάτη… Θέλουν και το καπάκι κάτω, και την οδοντοβουρτσά τους δίπλα στη δική μας, και το Azax Γιορτή λουλουδιών που σου φέρνει αναγούλα…

Έ όχι κυρίες μου, αυτό σημαίνει πόλεμος…. Ροβέρτο, αμόλα την έξω, είναι όντως δύσκολο να ελέγξεις τη μάνικα..! Όλοι εμείς οι ταπεινοί ακόλουθοι είμαστε μαζί σου!

Υγ 1: Ελπίζω να ξαναγράψω φέτος…

ΥΓ 2: Ίσως το γυρίσω σε podcast, βαριέμαι να γράφω…. έχει γεμίσει ο κόσμος ipod έξω… Ε, βέβαια, αν δεν έχεις ipod τι είσαι τη σήμερον ημέρα…

Υγ 3:Κι εσύ ρε μαλάκα, καθάριζε λίγο…

Μαΐου 17, 2008 Posted by | Γυναίκες, Γενικά, Σχέσεις | , , | 11 Σχόλια

Μπλα…μπλα…μπλα…Έχω γκόμενο…Άντε γαμήσου

Τι θυμήθηκα; Ααααχ τι θυμήθηκα, πες μου… Σου έχει τύχει να είσαι στο κλαμπ, να κοζάρεις από μακριά το γκομενάκι, και εκεί που έχεις πιάσει την πάρλα, το πίτσι πίτσι και το μούκου μούκου, να σου πετάει η άλλη το:

-Μα ναι φυσικά. Είχα πάει εκεί με τον Παράσχο…

– Εχμ, ναι…Παράσχος είπες;

– Ναι το αγόρι μου…Ο καλός μου, ο Παράσχος μου…

Τι κάνεις εκεί; Πως αντιδράς απέναντι σε αυτό το θυληκό στρατό undercover ζευγαρωμένων, οι οποίες σπαταλάνε τον πολύτιμο φλερτικό μας χρόνο..; Ποια είναι η ενδεικνυόμενη αντίδραση μπροστά στην αποκάλυψη, ότι έπεσες θύμα μιας ρασπουτινικής σεξουαλικής πλεκτάνης;

Χμ…. Ναι, έχεις δίκιο… Οι αντιδράσεις ποικίλουν αναλόγως το χωροχρόνο…

Σε ένα μπαρ πχ, μπορείς να έχεις την «αντίδραση Μολότωφ»: Όπου λούζεις, χαμογελώντας ηδυπαθώς, τη λεγάμενη με βότκα, και μετά της βάζεις φωτιά, γελώντας με τους φίλους σου και τρώγοντας ποπ κορν μέχρι να σβήσει…

Αλλά ξέρω, ναι… Είναι μια βάρβαρη και παρορμητική αντίδραση…. ή μήπως όχι..;

Δες το βιντεάκι και μιλάμε μετά…

Για αυτούς/αυτές, οι οποίοι δουλεύουν σε γκεσταπίτικες εταιρίες, και δεν τους αφήνουν να δουν το βίντεο, μια περίληψη:

Το κλιπάκι είναι ένα απάνθισμα περιπτώσεων, όπου ο Arthur την πέφτει σε γκόμενες στο Westminster, και αντιδράει μειλίχια όταν του λένε πως έχουν γκόμενο… Σκηνή ανθολογίας φυσικά, το πλασέ που κάνει στο σκυλί της τελευταίας Αγγλιδούλας, καθώς και το «Whiskeyyy» αφού χύσει μισό αποστακτήριο στο πάτωμα του μπαρ…

Που καταλήγουμε λοιπόν;

Καταλήγουμε στο ότι η γαμημένη λέξη ‘Κολακεία» και τα παραγωγά της όπως «κολακεύομαι» πρέπει να απαγορευτούν δια νόμου. Γιατί κοπέλα μου, το ξέρω ότι κολακεύεσαι όταν στην πέφτουν 4773 άτομα στο κλαμπ, αλλά δείξε λίγο έλεος, σε όλους αυτούς  τους φτωχούς τιμητές της γοητείας σου… Ένα απλό » Ευχαριστώ» ή ένα ευγενικό, αλλά αποκαρδιωτικό χαμόγελο, θα κάνει τη δουλειά…

«Whiskeyyyyy…..»

ΥΓ 1: Όλα αυτά που γράφω μου τα είπαν φίλοι μου. Ποτέ δεν με έχει χυλοπιττώσει γκόμενα, και δεν ξέρω… Εχμ ναι…

ΥΓ 2: Τι καλά… Αύριο θα πιάσουμε το Μάη… Απλά συναρπαστικό…

ΥΓ 3: Η φωτό δεν είναι σχετική, αλλά είναι Αρκάς, οπότε μπούκωνε…

Απρίλιος 30, 2008 Posted by | Γυναίκες, Γενικά, Σχέσεις | , | 8 Σχόλια

…and we’re back…

Ξύπνησα μες τον ύπνο μου, κι άκουσα δυο φωνές… Η μία μου έλεγε «Ξύπνα μαλάκα, κατουριέσαι», και η δεύτερη φώναζε υστερικά, με τη φωνή του Δήμου Βερύκιου να σταματήσω να γράφω στο blog….

Η αλήθεια είναι, ότι υπάκουσα στην πρώτη αρχικά, και στη συνέχεια κάθισα να αναλογιστώ τη δεύτερη που μου είπε να το κλείσω το ρημάδι…

Δε σου κρύβω πως το σκέφτηκα, γιατί 90 ποστ είναι αυτά, και δεν βγήκαν και εύκολα…. Έλα όμως αναγνώστη μου, που οι φωνές αγωνίας άρχισαν να πληθαίνουν…Οι ψίθυροι έγιναν κραυγές, και οι κραυγές, τραγούδια του Νίνο… Όλοι ζητούσαν να επιστρέψω… Να συνεχίσω να προκαλώ ψυχολογικά προβλήματα στους γύρω μου, και να αναγκάζω τα παιδάκια να τρώνε όλο το φαί τους…

Επομένως, και επειδή όλοι εσείς μου το ζητήσατε, επέστρεψα! Ζήτωωωω! Γιούπιιι, και λοιπά συναφή επιφωνήματα χαράς….

Ο λόγος που έκοψα τα πολλά πολλά, είναι επειδή λόγω δουλειάς έχω ελάχιστο χρόνο, και θα προτιμούσα να εξωτερικεύομαι εκτός PC… Έλα όμως που με έκραξαν οι φίλοι μου, και -περιέργως- η επισκεψιμότητα έχει πέσει πολύ λίγο…. Οπότε, what the fuck….

Το πρόβλημα που με απασχολεί αυτές τις ημέρες είναι η διαχείριση της ήττας… Ναι ναι, ακριβώς αυτό που δεν μπορεί να κάνει ο βάζελος στο ποδόσφαιρο….

Το πως δηλαδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί εποικοδομητικά ένα ατυχές γεγονός….

Πχ, την προηγούμενη εβδομάδα, έφαγα «Φ» από μια γκόμενα…. Για τους/τις αδαείς, το Φ έρχεται πριν το Χ, οπότε δεν έφαγα ακριβώς γείωση… Δε με χυλοπίττωσε, απλά σε μια προκαταρκτική έρευνα έφαγα άκυρο…. Σαν την πρόθεση ψήφου ένα πράγμα

Και τι έγινε θα μου πεις; C’est la vie….

Δεν έγινε τίποτα… Η πρώτη είναι; Ή η τελευταία; Αυτό που τελικά έχει σημασία, είναι στο debriefing να δεις τι έγινε λάθος, και να το διορθώσεις την επόμενη φορά. Είτε αυτό αφορά θέμα τακτικής, προσέγγισης ή εμφάνισης. Και όταν λέμε εμφάνισης, εννοούμε στυλ (Έ Νίκο Ευταξία;;)…Γιατί εγώ δυστυχώς ή ευτυχώς τη μελιτζάνα δεν μπορώ να την αλλάξω….

Αυτά βέβαια, είναι εύκολα σε διερευνητικές προσεγγίσεις όπου η απόρριψη είναι έμμεση μεν, ρητή δε… Η μετωπική πονάει περισσότερο, και δεν βγάζει τόσο ξεκάθαρα συμπεράσματα….

Θα συνεχίσω να το επεξεργάζομαι, αν και δε νομίζω να καταλήξω πουθενά…

Γιατί τι είμαστε στην τελική; Ξαναμμένα, σεξουαλικά διεγερμένα θηλαστικά, σε μια αέναη μάχη να διαιωνίσουμε τα γονίδια μας….

Όπως θα έλεγε και ο Τζούλιους από το Detroit….Vini, vidi, vici motha fucka….

ΥΓ 1: Ευχαριστώ για την συμπαράσταση….

ΥΓ 2: Οι γκόμενες τρελαίνονται για άντρες με κοστούμι… 😛

ΥΓ 3: Σε όσες αρέσουμε, για τις άλλες δεν θα μπορέσουμε…

ΥΓ 4: βλ. ΥΓ 3

Θα το ψάξω λίγο και θα το σκεφτώ… Χάρηκα που σας ξαναβρήκα, και ελπίζω να μη κάνω πάλι τόσο καιρό να γράψω….

Απρίλιος 8, 2008 Posted by | Γυναίκες, Γενικά, Σχέσεις | , , | 12 Σχόλια

Τι μου έμαθαν οι καθημερινές σειρές για τη ζωή…

  • Όσο πιο πλούσιος είσαι, τόσο πιο πιθανό είναι να σε μπλέξουν σε υπόθεση στημένης δολοφονίας, την οποία θα έχει οργανώσει η πρώην γυναίκα σου, επειδή πήδαγες την καμαριέρα, και της έκανες εξώγαμο…
  • Τα τηλεφωνήματα που δέχεσαι σε ποσοστό 90%-10, αφορούν απειλές, εκβιασμούς, διαζύγια, ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες κτλ… Τηλέφωνα που αφορούν τα ψώνια από το σούπερ-μάρκετ, ή το βραδινό ραντεβού για σινεμά κόβονται στο μοντάζ
  • Οι κοινωνικές τάξεις καθορίζονται όχι από τους τραπεζικούς λογαριασμούς ή την περιοχή κατοικίας, αλλά από το όνομα…πχ: Διοκλητιανός= πάμπλουτος εφοπλιστής – Ρούλης=Ομοφυλόφιλος μπετατζής στο Αιγάλεω… περισσότερα εδώ..!
  • Η ερωτική πράξη συνοψίζεται σε δύο φιλιά και κουτάλιασμα κάτω από τα σεντόνια… Αν τα κάνεις αυτά σημαίνει ότι πήδηξες… Επίσης να σημειωθεί ότι μετά το (υποτιθέμενο) ζωώδες σεξ, οι εραστές κρύβονται κάτω από τα σεντόνια… Ναι ναιιι… Την έχεις ξεφτιλίσει με όλους τους δυνατούς τρόπους, έχεις κάνει τον Ντε Σάντ να κλείνει τα μάτια από ντροπή, αλλά αυτή ντρέπεται να σου δείξει τα βυζιά της μετά το σεξ
  • Σεξ = εγκυμοσύνη. Την πηδάς την κουνέλα; Τη γκάστρωσες… Οι πιθανότητες να γκαστρωθεί η λεγάμενη 80πλασιάζονται όταν η εγκυμοσύνη είναι ανεπιθύμητη….
  • Οι ρόλοι είναι απόλυτα διακριτοί. Ο φτωχός είναι υπόδειγμα τιμιότητας, και κάνει τον Νίκο Ξανθόπουλο να φαίνεται σαν τον Σορίν Ματέι μπροστά στην μπέσα και τη ντομπροσύνη του… Αντίθετα ο πλούσιος, είναι τόσο σατανικός, ώστε έχει εξώγαμο με τη μάνα του, και τον ελεύθερο χρόνο του σκοτώνει άστεγα παιδάκια με σφεντόνα…. Τέλος προκειμένου να βγάλει λεφτά, μπορεί να πουλήσει το παιδί του στους γύφτους, και να τους χαρίσει και τα ρέστα…
  • Αυτή που βρίζεις σήμερα, μπορεί να είναι γυναίκα/μάνα/αδερφή/ξαδέρφη/κουνιάδα/ ψιλικατζού σου σε 20-30 επεισόδια… Οπότε πρόσεχε πως συμπεριφέρεσαι….
  • Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, από το πουθενά θα σκάσει γκεστ σταρ άτομο στη ζωή σου, το οποίο και θα την κάνει όταν όλα φτιάξουν… Το συγκεκριμένο άτομο υπάρχει ενδεχόμενο να επιστρέψει αργότερα σε άλλο ρόλο… Πχ εξώγαμη κόρη στο επεισόδιο 24845, αδερφή του μπατζανάκη του τυροπιτά στη γωνία στο επεισόδιο 24999
  • Η χρήση προφυλακτικού απαγορεύεται… Αποτέλεσμα είναι τα παιδιά να σκάνε με τη συχνότητα ρεψίματος μετά από σκορδαλιά, και το AIDS να εμφανίζεται πιο συχνά απ’ ότι στη Σομαλία…
  • Το ΕΣΥ είναι το τελειότερο σύστημα παγκοσμίως. και όλα τα νοσοκομεία είναι πεντακάθαρα. Οι γιατροί δεν έχουν άλλη δουλειά από το να ασχολούνται με τον κώλο της πρωταγωνίστριας, και αν έφαγε το φρουί ζελέ της το μεσημέρι… Εννοείται πως τα δωμάτια είναι εφάμιλλα με τις σουίτες του Χίλτον…
  • Οι πρωταγωνιστές μαθαίνουν να οδηγούν, καβαλώντας μουλάρια στο μπαξέ της γιαγιά τους… Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι τρακάρουν πιο συχνά απ’ ότι κάνουν μπάνιο
  • Τέλος, αν οι καθημερινές σειρές υποτίθεται ότι απεικονίζουν (έστω και αμυδρά) μια πραγματικότητα, εγώ είμαι ένα Πάντα σε εμμηνόπαυση… Ευχαριστώ…

ΥΓ 1: Περιμένω τις δικές σας προσθήκες!

ΥΓ 2: Ο κατάλογος είναι ατελείωτος, φυσικά!

ΥΓ 3: Αν γράφω μαλακίες σόρρυ, αλλά είμαι λίγο μεθυσμένος! 😛

Μαρτίου 5, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Ταινίες, TV | , , , | 8 Σχόλια

Καταραμμένοι υδατάνθρακες…

Εδώ και 15 μέρες αναγνώστη μου είμαι σε δίαιτα… Για τις αναγνώστριες οι οποίες δεν με καταλαβαίνουν μάλλον, μεταφράζω:«Κάνω διατροφή»….

Εμ βέβαια.. Γιατί άμα καμιά αθώα, άβγαλτη και ολίγον τροφαντούλα πει ότι κάνει δίαιτα, όλοι της συμπεριφέρονται λες και είναι στα πρόθυρα καρδιακού από τα τριγλυκερίδια…. Ενώ, μέσω ευφημισμού, δίνει στο συνομιλητή της να καταλάβει ότι με τη «διατροφή»:

  • Δε χρειάζεται δίαιτα…
  • Προσέχει τον εαυτό της και είναι εγκρατής aka γαμάτη γκόμενα….

Επανέρχομαι… Θα μου πεις λοιπόν dear reader, «Χέστηκα ρε που είσαι σε δίαιτα, και τι έγινε»;

Ε, άντε γαμήσου… Το έχω κάνει το blog, περίπτερο στην Ομόνοια… Ότι θέλω θα γράφω, και επειδή είναι blog ΜΟΥ, θα γράφω ότι με απασχολεί… Και αυτή την περίοδο με απασχολεί ο γολγοθάς που λέγεται δίαιτα

Απαπαπα, είχα ξεχάσει πόσο δύσκολο είναι, να πεινάς…Να παλεύεις με τον αόρατο εχθρό μες το στομάχι σου, και ταυτόχρονα να έχεις και το φυλλάδιο από τη Dominos να σου φωνάζει κάθε φορά που πλησιάζεις το τραπέζι…. (φωνή από το υπερπέραν): » Γιάννηηηη, πεινάααας…. Φάε πίτσαααα, ναιιι ναιιιιι είναι όμορφη….»…

Και εγώ να κλείνω τα αυτιά μου στη θελκτική αλλά ιδιαίτερα παχυντική φωνή, και να απαντάω μετά βδελυγμίας «Σκάσε καταραμένη… Δε σ’ ακούω…» Μα που είναι τα κατάρτια όταν τα χρειάζεσαι..;

Απ’ όσο έχω καταλάβει, η επιτυχία της δίαιτας είναι ανάλογη της απόστασης που έχω από το ψυγείο και το τηλέφωνο….

Ελπίζω να τα καταφέρω…

Α, και απ’ ότι είδα σε διαφήμιση γυναικείου περιοδικού, υπάρχει δίαιτα, που εσύ σούπερ σέξι αναγνώστρια, μπορείς να πέσεις ένα νούμερο σε 45 λεπτά… Ναι αμέ…

Νομίζω την ίδια μέθοδο χρησιμοποιούσαν και οι Γερμανοί στο Άουσβιτς… Γιατί προσωπικά δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο τρόπο να λιώσουν 2 κιλά πατσές σε λιγότερο από ώρα, παρά μόνο σε κλίβανο

Επίσης, υπάρχει τρόπος να πέσεις 2 νούμερα σε ένα λεπτό… Μπορείς να βγεις στο μπαλκόνι και να πηδήξεις από τον πρώτο όροφο κάτω…Λέγεται βαρύτητα…

Και αν νομίζεις ότι έκανα λάθος, θα σου πω πως: Πρώτος όροφος – Ισόγειο=ένα νούμερο, και εσύ που πιστεύεις ότι μαλακίες γράφουν τα περιοδικά, δύο…. Βουαλά!

Αλλά αφού τα αγοράζουν τα περιοδικά, εγώ πάω πάσο…

Τέλος πάντων, πάω να φάω το γιαουρτάκι μου, το οποίο με αυθυποβολή θα προσφωνώ κοτόπουλο με πατάτες….

Cheerz!

Μαρτίου 3, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Φαγητό | , , , | 11 Σχόλια

7 μικρά ψήγματα ατέλειας…

Μετά από πρόσκληση των φίλων bloggers Thogia και Fvasileiou, και αφού κατέληξα ότι αρκετά κώφευσα στις ευγενικές προσκλήσεις τους σε ιστολογιοπαίγνιο, αποφάσισα σήμερα, να βγάλω τη στολή του γαϊδουριού και να συμμετάσχω…

Διάβασα λοιπόν με προσοχή τα εμπνευσμένα ποστ των παιδιών, και είδα ότι επικρατεί ένα κλίμα εξομολόγησης και αυτοαναζήτησης, ωσάν να είμασταν στο ντιβάνι του ψυχολόγου….

Τι διαφορετικό μπορώ να πω που να μην έχει ήδη ειπωθεί..; Κυκλοθυμίες, ισχυρογνωμίες και λοιπά ελαττώματα που διακατέχουν την πλειοψηφία όλων μας

Σκέφτομαι λοιπόν, ότι όλη αυτή η ειλικρίνεια είναι ανακουφιστική μέσα στη μπλογκόσφαιρα, αλλά… Αν σε καλούσε η Μαρία Σταματέρη στο gala, και σε ρώταγε ακριβώς αυτό: «Ποια είναι τα ελαττώματα σου glamourous καλεσμένε μου;» Τι θα απάνταγες;

Φυσικά και δεν θα έγραφες αυτά που με τόση αγάπη γράφεις στο blog σου… Ξέρεις γιατί; Γιατί εκεί είναι διαφορετικοί οι «κανόνες»…

Έρχομαι λοιπόν στη θέση που κάποτε κάθισε η μέγιστη-ανυπέρβλητη-πολυθώπευτη Έφη Θώδη, και απαντάω σαν σελέμπριτι για τα μικρά-ασυναίσθητα ελαττώματα μου:

  • Είμαι πολύ ευγενικός… Τόσο ευγενικός αναγνώστη μου, που παρεξηγούμαι…. Ναι ναι, οι άλλοι άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν τη Ζαμπούνικη ευγένεια μου, που συναγωνίζεται αυτή του Πακιστανού όταν παίρνει το ευρώ στα φανάρια…. Ω, τι μέγιστο ατόπημα….
  • Είμαι εξαιρετικά γοητευτικός, και σκορπίζω τη θλίψη και τον οδυρμό στο γυναικείο πληθυσμό… Η εντυπωσιακή μου γοητεία, επιπέδου Κώστα Μαρτάκη, σε συνδυασμό με την προαναφερθείσα ευγένεια-ιπποτισμό μου, κάνει τα θηλυκά να κλαίνε σπαρακτικά μπροστά στις απανωτές αρνήσεις μου για βρώμικο σεξ σε δημόσιες τουαλέτες… Αχ, αυτό το DNA… Εσύ φταις πατέρα… Εσύ που δημιούργησες ένα λιλιπούτειο Γιώργο Νινιό….
  • Είμαι πανέξυπνος… Αχ αυτό το τετραψήφιο iq μου… Τόσο μυαλό είναι κατάρα κυρία Σταματέρη μου, δεν μπορείς να με καταλάβεις… Θυμάμαι κάποτε, να με ρωτάει η Ζωζεφίνα τι έχει μέσα το ψητό, και να προσπαθώ να της εξηγήσω με μαθηματικά του χάους, τον συνεχώς μειούμενο αριθμό ζαρκαδιών….Αχ, το βαθύ κενό βλέμμα της ήταν αρκετό για να μου κάνει την καρδιά κυκλικά κομμάτια, τα οποία άνετα μπορώ να τετραγωνίσω
  • Είμαι υπερβολικά μετριόφρων…. Ξέρεις τι είναι Μαρία μου (ενικός οικειότητας), να ξέρεις ότι είσαι γαμάτος..; Ότι είσαι καύλα τύπος ρε παιδί μου, και να πρέπει ταπεινά, να υπομένεις την τελειότητα σου; Να θέλει ο κόσμος να σε σηκώσει στους ώμους του, επειδή απλά είσαι εσύ, και εσύ να απαντάς μειλίχια «Όχι τώρα παιδιά,σήμερα είμαι ταπεινός«… Και όπως είπε και ένας λόγιος «μπορεί να είμαι τέλειος, αλλά το μεγαλύτερο πλεονέκτημα μου είναι η μετριοφροσύνη μου»… Πόσο εύστοχο…
  • Είμαι απίστευτα αστείος… Μα τόσο χιούμορ πια..; Να είμαι υπεύθυνος για το 60% των πωλήσεων της Slipad για την ακράτεια; Τόσο σπαρακτικό γέλιο όποτε μιλάω; Για όνομα πια… Αυτό δεν είναι ζωή, είναι Κόλαση… Άνθρωποι να πέφτουν σαν τα κοτόπουλα όποτε μιλάω, κατουρημένοι από τα γέλια….Χαχαχα, μα πόσο αστείος είμαι πια Μαρία μου…Χαχα χαχα (Μαρία:Χαχαχα κι εγώ, Γιάννη μου)… Θυμάμαι μια φορά είχα πει καλημέρα μετά τις 12 το μεσημέρι σε μια ταμία τράπεζας, και αυτή έπαθε ρήξη σπλήνας από τα γέλια… Μα πόσο lol ιστορία ήταν αυτή…Χαχαχα…
  • Είμαι ανυπέρβλητα φιλόζωος… Αγαπώ όλα τα ζώα… παθολογικά όμως…. Δε θέλω να επεκταθώ παραπάνω, αν γίνεται μην επιμένεις…. Αυτό που θα πω μόνο είναι ότι λατρεύω τον αδερφό μου… Εχμ εχμ…
  • Είμαι τόσο ρόμπα , που σε μια τόσο μαλακισμένη ερώτηση, αντί για να απαντήσω κάνα δύο νορμάλ πράγματα, όπως οι περισσότεροι, προσπαθώ να αναδυθώ μέσα από την ανασφάλεια και την προφασιζόμενη σοβαρότητα μου… Ναι είμαι τόσο νούμερο….. Σας ευχαριστώ… Πότε τραγουδάω;

ΥΓ 1: Καλό Σαββατοκύριακο!

ΥΓ 2: Σοβαρά τώρα, είμαι λίγο ανασφαλής…. Αλλά και μεγάλο σούργελο… Αυτά!

ΥΓ 3: Παίδες ευχαριστώ για την πρόσκληση….

ΥΓ 4: Τα παραπάνω είναι ένα εγχειρίδιο τσέπης για κάθε wannabe star… Σίγουρη επιτυχία…

Φεβρουαρίου 29, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά | , , , , , | 9 Σχόλια

– «Μαμά που είναι ο μπαμπάς;»-«Τον πήρε η Τούρτα…»

Καταρχήν αναγνώστη μου να ζητήσω συγγνώμη για την ελλιπή ενημέρωση του ιστολογίου, καθότι

  1. Βαριέμαι
  2. Βαριέμαι
  3. Η μελιτζάνα που προφασίζεται τη μύτη μου, έχει βουλώσει, και είμαι συναχωμένος…

Είναι πολλά τα θέματα της επικαιρότητας με τα οποία θα ήθελα να ασχοληθώ (ένα απ’ αυτά το ανέλυσε ο διεθνολόγος-ορεσίβιος Μαρίνος), αλλά βρίσκομαι σε κατάσταση brainstorming και δεν μπορώ να τα θέσω επαρκώς, και με εποικοδομητική πρόζα όπως σε έχω συνηθίσει, και με έχει κάνει γνωστό σε όλη την πολυκατοικία μου….

Τι έχει το μενού σήμερα; Για να σκεφτώ… Α, ναι…. Αν σου έλεγα λοιπό,ν να φτιάξεις ένα top10 ντροπιαστικών θανάτων, τι θα έβαζες μέσα..;Φυσικά, ο ηθικοπλάστης και σεμνότυφος αναγνώστης, θα πει πως ο θάνατος δεν μπορεί να συνδυαστεί με top10 και άλλα ευτελή πράγματα…

Θα του απαντήσω, πως έτσι γουστάρω, πως είμαι αήθης και μακάβριος, και αν έχει πρόβλημα,να μου κάνει μήνυση που είναι και της μόδας…

Μετά, την κατα γενική ομολογία αποστομωτική μου απάντηση στον υπερσυντηρητικό αναγνώστη,…θα….Κάτσε κάτσε…. Ερώτηση….

Τι στο διάλο κάνει ένας τέτοιος αναγνώστης στο blog..; Αφού δεν απευθύνομαι σε τέτοιο κοινό…. Αν το ιστολόγιο ήταν βιβλίο, θα είχε καεί σε κάποια ναζιστική φωτιά του 1938…. Οπότε τι ζόρι τραβάει ο τύπος; Αααααα! Τώρα κατάλαβα…. Γουστάρει Τζούλια ο παππούς; Ε; Βάλαμε στο Google «Τζούλια» παππού, να δούμε κανά βυζάκι, ε; Και η μοίρα και τα metatags σε φέρανε εδώ….Ε; Είμαι μέσα; Έφυγε η κυρά-Σμαρούλα να πάει στον εσπερινό, και εκμεταλλεύτηκες το 2ωρο ώστε να σερφάρεις με το καινούργιο 56k modem tornado που αγόρασες περήφανα…. Ε; Πονηρούλη…Σωστά μέχρι εδώ; Και δεν κατάλαβα, έχεις και άποψη; Ακούς και τον Πρετεντέρη στο Μέγκα να κράζει τα blogs, και μπήκες να διαβάσεις αυτά τα «όργανα του διαόλου» (sic) ε; Λοιπόν σπάσε… Κάντηνα…. Δεν έχει άλλα βυζιά… Να μπεις σε κανένα αμερικάνικο neocon blog… Δε σε θέλω ουστ….Γεροσάτυρε….

Αφού ξεχώρισε η είρα απ’ το στάρι, που είχαμε μείνει; Α, στο top 10….

Τι να πούμε εδώ; Πραγματικά είναι πολλοί οι ντροπιαστικοί τρόποι να πεθάνει κάποιος…. Θάνατοι, που θα κάνουν τον Άγιο Πέτρο, να κυλιέται κάτω από τα γέλια στο PR του Παραδείσου… Τόσο μίζεροι που η λευκή φόρμα αγγέλου που θα σου δώσουν, θα γράφει μπροστά «MALAKAS»…. Τόσο εξευτελιστικοί, που θα ανεβαίνουν στον Παράδεισο πούλμαν εκδρομέων από την Κόλαση, για να δουν το ζώο, που κάνει τη ζωή στα καζάνια πιο ευχάριστη….

Θα προσπαθήσω να κάνω ένα πρόχειρο top 5:

  • Πτώση μετεωρίτη ακριβώς στο κρανίο του ατυχήσαντα, ενώ κάνει ομοφυλοφιλικό σεξ φορώντας γυναικεία εσώρουχα….
  • Θάνατος μετά από ξυλοδαρμό από καγκουρό…
  • Ηλεκτροπληξία, μετά από χρήση κινέζικου δονητή…
  • Θάνατος μετά από πτώση κάστανου…
  • Αιματοβαμμένος αποκεφαλισμός από κούκο, επιτοίχιου ρολογιού…..

Όμως, αναγνώστη μου… Όμως…. Κάνένα top 5 δεν είναι ολοκληρωμένο, αν δεν έχει την κορωνίδα, την ουσία, την ψυχή κάθε top 5 Γραφικών θανάτων…..

Θάνατος από υπερβολική κατανάλωση τούρτας..!!!!

Που όμως; Σε διαγωνισμό κατανάλωσης τούρτας! Ναι ναι, χειροκρότημα… (Όλοι μαζί: Κλαπ, κλαπ, κλαπ, κλαπ)…

Δεν γίνονται αυτά; Δεν τα πιστεύεις; Δες εδώ άπιστε Θωμά, ή άπιστη τρέντυ Θωμαίς….

Τραγικό; Δηλαδή τι θα γράφει επάνω στον τάφο του;… «Here lies Thomas, the man who met Doom Cream and fought to the death»;;;

Απαπαπαπα…. Τι άλλο θα δούμε…

ΥΓ 1: «Ψηλά τα χέρια, κρατάω σουφλέ σοκολάτας….»

ΥΓ 2: Θέλω και τα δικά σας top 5… Ναι, ναι τα θέλω πολύ μαύρα και μακάβρια…

ΥΓ 3: Λυπάμαι που είμαι κάπως ωμός… Αλλά τόσο ξεφτίλα, απλά δεν γίνεται…..Καταραμένο κρεμ καραμελέ!

Φεβρουαρίου 27, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Επικαιρότητα | , , , , , | 14 Σχόλια

«Μα τι όμορφη/ος που είμαι; Ε, κοινό μου;»

Τα καλύτερα πράγματα αναγνώστη μου έρχονται όταν δεν τα περιμένεις… Έτσι λέει ένα αισιόδοξο, απόφευγμα και δεν έχει πολύ άδικο… Γκόμενες, λεφτά, αγάπη, έμπνευση…. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι πάντα προγραμματισμένο, και όλη αυτή η τεράστια φάρσα, η οποία λέγεται τύχη επεμβαίνει συχνά, και μετά γελάει υποχθόνια με τα αποτελέσματα της παρέμβασης της… Όχι, όχι δε θα μιλήσω σήμερα, για τον έρωτα της ζωής μου που γνώρισα, ενώ άπλωνα τη μπουγάδα…. Ή τα 10000€ τα οποία βρίσκονταν σε μια ξεχασμένη τσάντα κάτω από το άγαλμα του Κολοκοτρώνη…..

Θα μιλήσουμε για απλά πράγματα, απόρροια μιας δομημένης κουβέντας με ποικίλες προεκτάσεις…. Βέβαια, τα περισπούδαστα συμπεράσματα, είναι απόσταγμα χιλιάδων ορών ξυσίματος, και συγκέντρωσης καφεΐνης στο αίμα… Και τα οποία μπαίνουν στην τεράστια βάση δεδομένων με τα γιγαντιαία αναπάντητα ερωτήματα της ζωής….

Με προεξέχων φυσικά, το θεμελιώδες ζήτημα » Σε μια ρώγα από σταφύλι, έπεσαν οχτώ σπουργίτοι, και τρωγόπιναν οι φίλοι, τσίρι τσίρι τσιριτρό, τσιριτρί, τσιριτρό«…

Φυσικά θα απορείς άμουσε απαίδευτε αναγνώστη:

  1. Που είναι η ερώτηση….
  2. Που είναι το θεμελιώδες ζήτημα διάολε;

Να σου πω ότι πολύ το ευχαριστιέμαι, που σε παιδεύω, και επίσης ότι μετά από πολλά χρόνια στοχασμού, και αυτοαναζήτησης, θα καταλάβεις τη σοφία, και την επιούσια πραγματικότητα που εκφράζει το » τσίρι τσίρι τσιριτρό, τσιριτρί, τσιριτρό»…..

Τέλος πάντων, επιστρέφω στο θέμα μου….

Χυμένοι σε lounge καναπέ το καλοκαίρι του 2007, με τον φίλτατο Mich… Στο εντυπωσιακού κάλλους beach bar, κοζάρουμε (σόρρυ Βάγια, εγώ ήθελα, ο Βασίλης δεν ήθελε, τον ανάγκασα με την απειλή όπλου… Ναι ναι είναι αλήθεια…), την αιθέρια ξανθιά σερβιτόρα, η οποία όμως ήταν εκτός βάρδιας, οπότε έπινε ανέμελη, το ποτό της, με τις γνωστές μαλακίες με τις ομπρέλες και τα κιτς τροπικά δάση επάνω…..

Οπότε και εγώ, εκφράζω το «Πω, φίλε πάρε ένα θεματάκι» στο Βασίλη-Mich, ο οποίος είχε κλείσει τα μάτια του και τα αυτιά του, και φώναζε δυνατά «Βάγια σ’ αγαπώωωωω», για να μην με ακούσει…. Τέλος πάντων, κατά λάθος πάντα, βλέπει τη σερβιτόρα και συμφωνεί….

Που βρίσκεται όμως αναγνώστη μου το αλατοπίπερο του πόστ…;

Η εν λόγω γκόμενα, είχε πάρει το γνωστό συγκαμμένο ύφος » Πω, πω τι γαμάτη γκόμενα που είμαι», και καλά «Μα τι κούκλα είμαι και φτου μου» κτλ…. Και όπως πάντα, το εν λόγω ύφος-παγίδα, συνοδεύεται και από το αντίστοιχο body language » Έλα μαλάκα, να μου μιλήσεις… Έλα, είμαι διαθέσιμη«…

Ο γνώστης της μυσταγωγίας του ζευγαρώματος, εγώ δηλαδή ( ο mich ως άλλος Οδυσσέας είχε βάλει κερί στα αυτιά, για να μην ακούει της Σειρήνες της ακολασίας), μπορεί να αναγνωρίσει μια κοπέλα που θέλει να τονίσει την παρουσία της στο χώρο αυτάρεσκα μεν, καλοπροαίρετα δε… Και μπορεί να την διακρίνει από τη μαύρη χήρα, με το γνωστό -παρόμοιο ύφος, που περιμένει τον Χ, Ψ,Ζ μαλάκα να πλησιάσει, για να τον χυλοπιτώσει, και να προσθέσει, άλλο ένα θύμα (credit) στον μοχθηρό ιστό της…

Οπότε έκατσα αναπαυτικά ρουφώντας τον φρέντο μου, και περίμενα το σενάριο deja vu να επαληθευτεί…. Δευτερόλεπτα μετά, το μικρό κολεόπτερο (άμπαλος Καλαματιανός), πλησιάζει τη σερβιτόρα, κάτι της λέει με αποτυχημένο ύφος ντεμέκ αυτοπεποίθησης, και εισπράττει το καθιερωμένο ΟΧΙ, επιπέδου Ιωάννη Μεταξά….

Έπρεπε, να είχα βάλει στοίχημα διάολε… Αλλά θα ήταν σα να έκλεβα εκκλησία…..

Η συγκεκριμένη αλληλουχία είναι συνηθισμένη και ευδιάκριτη στον (απλά) προσηλωμένο παρατηρητή…. Αλλά, όσο ηλίθια και να είναι η αντρική συμπεριφορά, γιατί μια αντικειμενικά όμορφη γυναίκα, θα πρέπει να αυτοπροβάλλεται τόσο έντονα, και ως maneater που λέει και το τραγούδι, να τρέφεται με φρούδες αντρικές προσδοκίες; Γιατί κάτι τόσο εξόφθαλμα όμορφο, να χάνει στα μάτια μου, τη μαγεία του, έχοντας μια τόσο επιτηδευμένη συμπεριφορά παγωνιού;

Είσαι ωραία γκόμενα… ΟΚ, μπράβο… Συγχαρητήρια…. Δε χρειάζεται να ζορίζεσαι όμως τόσο, ούτε να έχεις το ύφος Μαρκησίας… Χάνει την ουσία του κοπέλα μου…. Το κουράζεις…

Αντίστοιχα αυτό συμβαίνει και με κάποιους άντρες, όπου τα «Α, ρε γαμάτε Λυκούργο, πόσο γαμάτος είσαι» δίνουν και παίρνουν, μεταξύ του Λυκούργου και του αλαβάστρινου κορμιού που έχτιζε όλο το Χειμώνα….

Εντάξει δεν θέλω να το κουράζω… Θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας… Kαι ναι ξέρω πως «η ζωή είναι μια τεράστια πασαρέλα», και τι να κάνουμε…. Απλά ήθελα να βάλω κι εγώ my 2 cents…

Be well!

ΥΓ 1: Ενίοτε, οι εν λόγω αντρικές φαντασιώσεις εμμένουν στο κομμάτι της εμφάνισης, και δεν έχουν να δείξουν τίποτα αξιόλογο πέρα από τα προφανή…

ΥΓ 2: Αν έχει και λίγο μυαλό, πολύ απλά δεν το παίζει τόσο… Δεν το χρειάζεται…

ΥΓ 3: Τσίρι τσίρι τσιριτρό, τσιριτρί τσιριτρό…. Χμ, πραγματικά βαθύ….

YΓ 4: Thanx voul για την παρότρυνση και το ποστ….

ΥΓ 5: Συγγνώμη για τα παιδιά που με προσκάλεσαν να γράψω σχετικά με κάποια ποστς τους… Δεν είχα χρόνο αυτές τις μέρες….

Φεβρουαρίου 22, 2008 Posted by | Γυναίκες, Σχέσεις | , , , | 9 Σχόλια

120 χρόνια μουρμούρα…

Διάβαζα αναγνώστη μου το άρθρο αυτό το οποίο αναφέρεται στην υπεραιωνόβια γιαγιά (120 Μαίων), και φυσικά στις συμβουλές που δίνει σε όλους εμάς για να νικήσουμε στην μάχη με το χρόνο…. Τα κλασσικά δηλαδή… Τι περίμενες να την ρωτήσουν; Για την αναγνώριση του Κοσσόβου;

Όπου πετύχουν παππού η γιαγιά οι δημοσιογράφοι, να ‘σου τα κλισέ και οι ερωτήσεις ρουτίνας… «Γεια σου γιαγιά, τι κάνεις και είσαι τόσο νέα και φρέσκια κτλ…». Και φυσικά η συμπαθής γιαγιούλα, απαντάει τα αυτονόητα περί διατροφής άσκησης κτλ…. Δηλ. τι περίμενες αναγνώστη μου; Πες μου τι περίμενες;

«-Γιαγιά, πως και είσαι τόσο νέα, και ζεις ευτυχισμένα τόσα χρόνια;

-Τι να σου πω κοπέλα μ’; Το μυστικό είναι το τσιγάρο…Αυτά τα σέρτικα, τα άφιλτρα…Επίσης να τρως καλά, και πολύ κρέας, με το λιπάκι που είναι νόστιμο…. Ε, κάνα ναρκωτικό που και που…..Αυτά… Αχ, θυμάμαι στο Γούντστοκ, που ήμουν νέα (70), καθόμασταν με αυτό το καλό παιδί τον Μήτσο μ’, και κάναμε LSD με τις ώρες….Αααααχ τι καλά ήταν… Περάσαμε βέβαια και άσχημα… Πολλοί πόλεμοι κορίτσι μ’…

-Οι δύο Παγκόσμιοι, ε γιαγιά;

-Ναι ναι, αλλά ο χειρότερος ήταν του 97 με τους Τούρκους… Αχ, αυτός ο Τρικούπης πολύ παιδί… Με τη μουστάκα του έκανε θραύση… Και ο Καποδίστριας ήταν τεκνό, αλλά δεν τον πρόλαβα για λίγο…. »

Είναι δυνατόν ποτέ να γίνει το παραπάνω; Αυτά περί μακροζωίας έχουν συγκεκριμένες απαντήσεις…. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνει κάποιος και τι όχι…Και ας μην ξεχνάμε και τα γονίδια και πόσο ρόλο παίζουν….

Και ερχόμαστε στο προκείμενο…. Αντιγράφω από το άρθρο: «Amash has 10 children, 120 grandchildren, 250 great-grandchildren, and 30 great-great-grandchildren. Her newest great-granddaughter is just one week old.»

Το πιάσαμε το υπονοούμενο…. Αυτή τη γκρίζα περιοχή μακροζωίας που δεν την αναφέρει κανείς…. Δηλαδή η γιαγιά το έπλεκε το πουλόβερ….Το χτένιζε το πόνυ…..Το γυάλιζε το πόμολο, πως αλλιώς να το πω….

Άρα, αυτό που σκοτώνει τους άντρες μετά τα 50, προκαλεί μακροζωία στις γυναίκες…. Τρία ζήτω στη φύση, και στη γιγαντιαία συνωμοσία που εξυφαίνεται, προκειμένου να μείνουν μόνες τους σ’ αυτό τον πλανήτη…. Καταραμένη γουαδίνη (που έλεγε ένας τεράστιος καθηγητής μου, που θυμίζει τον πάτο του βάλτου…)!

ΥΓ 1: Ρε τι γιαγιά, μπράβο πάντως….

ΥΓ 2: Αν φτάσουμε τα 70 εμείς θα είμαστε ήρωες….

ΥΓ 3: Επίσης ο εν λόγω φάρος γνώσης, έλεγε τα πνευμόνια: πλεμόνια…. Ναι ναι, ο χυμός τους κάνει πλεμονάδα….

Φεβρουαρίου 20, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Επιστήμη, Φαγητό | , , , | 8 Σχόλια

-Σ’ αγαπώ Μικαέλλα…-Μα είναι 14/2…-Ε τότε σ’ αγαπώ κι άλλο…

Ερωτοχτυπημένε μου αναγνώστη, χρόνια σου πολλά… Σήμερα είναι η μέρα σου….

Ξυπνάς το πρωί, και κόβεις από το ημερολόγιο το χαρτάκι που λέει «13th February»… Από πίσω γράφει το γνωστό σουρεαλιστικό δίστιχο…. Διαβάζεις αργά, για να εμπεδώσεις το μεγαλείο της ποιητικής αρμονίας….

« Στον τάφο μου ξαγρύπνησες, μου έπιανες το χέρι…

αργότερα επείνασες, και έφαγες μοσχέρι…»(για να κάνει ρίμα)…

Μειδιάς απαλά μπροστά σε αυτό το ερωτικό μανιφέστο, και ξεκινάς την ημέρα σου σκεπτόμενος, πως η μέρα που θα πάρεις το «βασανάκι» σου, το «λιμανάκι» σου, θα του πεις χρόνια πολλά κι αυτό θα σου απαντήσει «Σ’ αγαπώ Καρτέσιε…» είναι εδώ… Έφτασε μα τον Τουτάτη….

Ομολογώ πως για διάφορους λόγους απέχω απ’ αυτό το παθιασμένο γαϊτανάκι… Στην πλειοψηφία της ερωτικής μου ζωής (από τα 6 μου και μετά), την ημέρα αυτή ή δεν είχα σχέση, ή δεν ήμουν ερωτευμένος… Θες από τύχη, ή από μια τεράστια υπερφυσική συνωμοσία δεν μπόρεσα ποτέ να συμμετέχω στη Γιορτή του Έρωτα….Αυτά τα σύγχρονα Ελευσίνια Μυστήρια

Κι ο λόγος που γράφω σήμερα, έτσι, κακόβουλα είναι επειδή φθονώ όλους αυτούς και αυτές, που κρατώντας την αρκούδα των 30€ από τα Τζάμπο, θα αναφωνήσουν «Σ’ αγαπώ τσουρουκουτσουνάκι μου..!», αφήνοντας αφυδατωμένους και σε ημιλυπόθυμη κατάσταση τους διπλανούς τους…

Αχ, αχ γιατί να μην έχω κι εγώ μια ζουζουνίτσα όλα αυτά τα χρόνια…. Να μου λένε όλοι χαρούμενοι, μεθυσμένοι από έρωτα, 14Φεβρουαρίου: «Χρόνια πολλά Γιάννη», και να λέω «Ευχαριστώ, δε γιορτάζω…»… Γιατί να περάσω αυτό το Γολγοθά; Γιατί διάολε;

Ζηλεύω όλους αυτούς που θα πάνε έξω με το ταίρι τους, και θα γευματίσουν τα ειδικά «ερωτευμένα» μενού που δημιούργησαν γι’ αυτούς, οι εξίσου ερωτύλοι σεφ…

Βέβαια, υπάρχουν και όλοι αυτοί οι ανήθικοι, που λένε ότι οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα, κτλ…. Όχι αρνητές της Βαλεντίνικης μυσταγωγίας, όχι….. Ο έρωτας ζει καθημερινά, αλλά σαν μπουμπούκι μοσχομπίζελου ανθίζει μόνο 14 Φεβρουαρίου…. Πως τολμάτε να ανακόπτετε αυτό το χείμαρρο φαινυλαιθυλαμίνης; Ο απλός καθημερινός ζαχαροπλάστης/ανθοπώλης/περιπλανώμενος Πακιστανός με γαρύφαλλα πως θα επιζήσει; Ε; Επειδή εσύ είσαι ανέραστος, και δεν μπορείς να συμμετάσχεις στην ερωτική δίνη, την απαξιώνεις;

Ξέρεις τι; Εσένα, εμένα, και μερικών (εκατομμυρίων) άλλων δε μας αξίζει ο Βαλεντίνος… Δεν θα βγούμε έξω κοιτάζοντας στα μάτια ο ένας τον άλλο…. Ω πόσο ζηλεύω…

Ευτυχώς όμως, θα έχω τα ρεπορτάζ στην Ερμού, να μου δίνουν μερικά ψίχουλα, από αυτό το τεράστιο κέικ του Αγ. Βαλεντίνου…»Είστε ερωτευμένοι;», «Τι θα κάνετε απόψε;», «Τι δώρο θα κάνετε ο ένας στον άλλο;», » Πως επηρρεάζει η Αμερικάνικη κρίση των ενυπόθηκων Δανείων υψηλού ρίσκου, τις Ευρωπαϊκές αγορές;»

Κλαψ, Λυγμ… Ζηλεύω….. Πάω να κλάψω….

ΥΓ 1: 14 Φεβρουαρίου… Απλά μια μέρα πριν τις 15/2 (και 2 πριν τις 16/2)

ΥΓ 2: Μην αρχίσω τα κλισέ, αλλά πράγματα όπως ο έρωτας, ξεπερνούν την έννοια του χρόνου (τι είπα πάλι ο ποιητής;)

ΥΓ 3: Να περνάτε καλά με αυτούς/ες που αγαπάτε, κάθε μέρα…

Φεβρουαρίου 14, 2008 Posted by | Γυναίκες, Σχέσεις, Φαγητό | , , , , | 11 Σχόλια