Emperistatomenos’ Weblog

Spot on…Spot on…

7 μικρά ψήγματα ατέλειας…

Μετά από πρόσκληση των φίλων bloggers Thogia και Fvasileiou, και αφού κατέληξα ότι αρκετά κώφευσα στις ευγενικές προσκλήσεις τους σε ιστολογιοπαίγνιο, αποφάσισα σήμερα, να βγάλω τη στολή του γαϊδουριού και να συμμετάσχω…

Διάβασα λοιπόν με προσοχή τα εμπνευσμένα ποστ των παιδιών, και είδα ότι επικρατεί ένα κλίμα εξομολόγησης και αυτοαναζήτησης, ωσάν να είμασταν στο ντιβάνι του ψυχολόγου….

Τι διαφορετικό μπορώ να πω που να μην έχει ήδη ειπωθεί..; Κυκλοθυμίες, ισχυρογνωμίες και λοιπά ελαττώματα που διακατέχουν την πλειοψηφία όλων μας

Σκέφτομαι λοιπόν, ότι όλη αυτή η ειλικρίνεια είναι ανακουφιστική μέσα στη μπλογκόσφαιρα, αλλά… Αν σε καλούσε η Μαρία Σταματέρη στο gala, και σε ρώταγε ακριβώς αυτό: «Ποια είναι τα ελαττώματα σου glamourous καλεσμένε μου;» Τι θα απάνταγες;

Φυσικά και δεν θα έγραφες αυτά που με τόση αγάπη γράφεις στο blog σου… Ξέρεις γιατί; Γιατί εκεί είναι διαφορετικοί οι «κανόνες»…

Έρχομαι λοιπόν στη θέση που κάποτε κάθισε η μέγιστη-ανυπέρβλητη-πολυθώπευτη Έφη Θώδη, και απαντάω σαν σελέμπριτι για τα μικρά-ασυναίσθητα ελαττώματα μου:

  • Είμαι πολύ ευγενικός… Τόσο ευγενικός αναγνώστη μου, που παρεξηγούμαι…. Ναι ναι, οι άλλοι άνθρωποι δεν μπορούν να αντέξουν τη Ζαμπούνικη ευγένεια μου, που συναγωνίζεται αυτή του Πακιστανού όταν παίρνει το ευρώ στα φανάρια…. Ω, τι μέγιστο ατόπημα….
  • Είμαι εξαιρετικά γοητευτικός, και σκορπίζω τη θλίψη και τον οδυρμό στο γυναικείο πληθυσμό… Η εντυπωσιακή μου γοητεία, επιπέδου Κώστα Μαρτάκη, σε συνδυασμό με την προαναφερθείσα ευγένεια-ιπποτισμό μου, κάνει τα θηλυκά να κλαίνε σπαρακτικά μπροστά στις απανωτές αρνήσεις μου για βρώμικο σεξ σε δημόσιες τουαλέτες… Αχ, αυτό το DNA… Εσύ φταις πατέρα… Εσύ που δημιούργησες ένα λιλιπούτειο Γιώργο Νινιό….
  • Είμαι πανέξυπνος… Αχ αυτό το τετραψήφιο iq μου… Τόσο μυαλό είναι κατάρα κυρία Σταματέρη μου, δεν μπορείς να με καταλάβεις… Θυμάμαι κάποτε, να με ρωτάει η Ζωζεφίνα τι έχει μέσα το ψητό, και να προσπαθώ να της εξηγήσω με μαθηματικά του χάους, τον συνεχώς μειούμενο αριθμό ζαρκαδιών….Αχ, το βαθύ κενό βλέμμα της ήταν αρκετό για να μου κάνει την καρδιά κυκλικά κομμάτια, τα οποία άνετα μπορώ να τετραγωνίσω
  • Είμαι υπερβολικά μετριόφρων…. Ξέρεις τι είναι Μαρία μου (ενικός οικειότητας), να ξέρεις ότι είσαι γαμάτος..; Ότι είσαι καύλα τύπος ρε παιδί μου, και να πρέπει ταπεινά, να υπομένεις την τελειότητα σου; Να θέλει ο κόσμος να σε σηκώσει στους ώμους του, επειδή απλά είσαι εσύ, και εσύ να απαντάς μειλίχια «Όχι τώρα παιδιά,σήμερα είμαι ταπεινός«… Και όπως είπε και ένας λόγιος «μπορεί να είμαι τέλειος, αλλά το μεγαλύτερο πλεονέκτημα μου είναι η μετριοφροσύνη μου»… Πόσο εύστοχο…
  • Είμαι απίστευτα αστείος… Μα τόσο χιούμορ πια..; Να είμαι υπεύθυνος για το 60% των πωλήσεων της Slipad για την ακράτεια; Τόσο σπαρακτικό γέλιο όποτε μιλάω; Για όνομα πια… Αυτό δεν είναι ζωή, είναι Κόλαση… Άνθρωποι να πέφτουν σαν τα κοτόπουλα όποτε μιλάω, κατουρημένοι από τα γέλια….Χαχαχα, μα πόσο αστείος είμαι πια Μαρία μου…Χαχα χαχα (Μαρία:Χαχαχα κι εγώ, Γιάννη μου)… Θυμάμαι μια φορά είχα πει καλημέρα μετά τις 12 το μεσημέρι σε μια ταμία τράπεζας, και αυτή έπαθε ρήξη σπλήνας από τα γέλια… Μα πόσο lol ιστορία ήταν αυτή…Χαχαχα…
  • Είμαι ανυπέρβλητα φιλόζωος… Αγαπώ όλα τα ζώα… παθολογικά όμως…. Δε θέλω να επεκταθώ παραπάνω, αν γίνεται μην επιμένεις…. Αυτό που θα πω μόνο είναι ότι λατρεύω τον αδερφό μου… Εχμ εχμ…
  • Είμαι τόσο ρόμπα , που σε μια τόσο μαλακισμένη ερώτηση, αντί για να απαντήσω κάνα δύο νορμάλ πράγματα, όπως οι περισσότεροι, προσπαθώ να αναδυθώ μέσα από την ανασφάλεια και την προφασιζόμενη σοβαρότητα μου… Ναι είμαι τόσο νούμερο….. Σας ευχαριστώ… Πότε τραγουδάω;

ΥΓ 1: Καλό Σαββατοκύριακο!

ΥΓ 2: Σοβαρά τώρα, είμαι λίγο ανασφαλής…. Αλλά και μεγάλο σούργελο… Αυτά!

ΥΓ 3: Παίδες ευχαριστώ για την πρόσκληση….

ΥΓ 4: Τα παραπάνω είναι ένα εγχειρίδιο τσέπης για κάθε wannabe star… Σίγουρη επιτυχία…

Advertisements

Φεβρουαρίου 29, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά | , , , , , | 9 Σχόλια

Μας έκαναν μήνυση, διάολε!

 

Είμαι συγκλονισμένος αναγνώστη μου… Το μέγεθος της ψυχικής μου οδύνης, δεν εκφράζεται με λόγια… Το blog μου… Το blog μας… Αυτή η μικρή σπίθα γνώσης και ελευθεροτυπίας δέχτηκε επίθεση από το συντονισμένο λογοκριτικό σκοταδισμό…

Αιτία γι’ αυτή την αήθη λασπολογία, είναι η χτεσινή μου ανάρτηση, όπου αναφέρομαι στη γνωστή περίπτωση τουρτοκτονίας…. Το απόγευμα λοιπόν, και ενώ έπινα το τσάι μου όπως κάθε μέρα (Κεϋλάνης πάντα), κατέφθασε email, από ποιον λέτε; Από τον μακαρίτη…. Ναι ναι… Email from beyond… Jerome666@heaven.com

Και επειδή δεν παίζεις την αγγλική στα δάκτυλα όπως εγώ, ιδού το κείμενο μεταφρασμένο:

«Κύριε εμπεριστατωμένε,

Το παρόν email αποτελεί εξώδικο, καθότι όπως με ενημέρωσε η γυναίκα μου σε Τρισάγιο το οποίο οργάνωσε, το παρών βενζινάδικο το οποίο ονομάζεις blog, βαλλόταν κατά του άδικου, γαρνιρισμένου-με-σαντιγί θανάτου μου… Αποτέλεσμα των συκοφαντικών σας προθέσεων, είναι να με έχει κάνει τσιμπούκι ο Άγιος Πέτρος (ναι, έγραφε blowjob) από το πρωί, να γελάει μαζί μου παρέα με τον Παύλο, και να δώσει εντολή στο Γαβριήλ να μου τυπώσει στάμπα στην αγγελοστολή μου…

Καταλαβαίνεις διάολε; (God damn it)… Είμαι ο μόνος, από τα 40 άτομα στον Παράδεισο, που φοράω μπλούζα που γράφει «Romba»… Θα μου το πληρώσεις… Τα παιδιά μου δεν μπορούν να πάνε σχολείο στο Μπέρμιγχαμ… Ο ξάδερφος μου ο Bruce, δεν μπορεί να πάει στην pub να παίξει darts με τους φίλους του….Oh Jesus, what a shame…

Άσε που έμαθα ότι στην Ελλάδα ξυπνήσατε, και μηνύετε τους bloggers, ακόμα και για ορθογραφικά λάθη… Χαχαχα, you are going down εμπεριστατωμένε… Η πτώση σου θα είναι τόσο μεγάλη που θα εύχεσαι να έτρωγες μια σοκολατίνα, απ΄το να κακολογείς τους γλυκατζήδες ετοιμοθάνατους….
PS: Ναι, διαβάζουν και στον Παράδεισο το blog σου… Γι’ αυτό δεν έχεις πολλά hits…Ενώ στης Βάγιας που έχει πέραση στη Κόλαση, γίνεται χαμός… «

Χτύπησα δυνατά το χέρι στο τραπέζι, και το πορσελάνινο σερβίτσιο έγινε κομμάτια…. Δεν το πίστευα… Μα να μη με διαβάζουν στη Κόλαση; Τόσα «Διάολε» γράφω σε κάθε ποστ… Που είναι η υποστήριξη;

Τέλος πάντων, το περίμενα… Ναι, ναι ήμουν έτοιμος… Ο νομικός σύμβουλος του blog, γνωστός ποινικολόγος Δαμόφωντας Τσιτσιρέλος μου το είχε πει… Με είχε προειδοποιήσει…: «Γιάννη, άσσο να τον παίξουμε τον ΠΑΟ στη Σιένα»… Ευτυχώς τον άκουσα…

Δεν ανησυχώ λοιπόν, γιατί απ’ ότι με ενημέρωσε ο σύνδεσμος μου στο Πρωτοδικείο, η δικάσιμος ορίστηκε για τη Δευτέρα Παρουσία…

Όμως αναγνώστη μου…Όλη αυτή η κατά τ’ άλλα μικροσκοπική ενόχληση, με έβαλε σε σκέψεις….Χμ… Αφού έχουν ξεφτιλιστεί όλοι να κάνουν μηνύσεις στα blog, ας κάνω κι εγώ… Ναι διάολε…Αυτό θα κάνω…

  • Νομίζω η Βάγια είχε γράψει κάτι σε ένα ποστ που με ανέφερε… Ασύστολα ψεύδη …Μήνυση: 200000 €
  • Ο Mich Mich αλλάζει συνέχεια nick και με κουράζει…Διαφυγόντα κέρδη, Μήνυση: 500000€
  • Τα φιλικά σε μένα βlogs, με γράφουν ή αγγλικά ή ανορθόγραφα…Συκοφαντική δυσφήμιση: 500000€ έκαστος….
  • Δε μου αρέσει αυτό το wordpress δίπλα στο όνομα μου… Συκοφαντική δυσφήμιση: 5000000€ στην Automattic
  • Βάλε κάτι ψηλά από σχόλια εδώ κι εκεί: 1000000€…

Μια χαρά είμαστε…. Οι αποπάνω παράνομοι και μελλοντικοί κατάδικοι θα ειδοποιηθούν από τον ποινικολόγο κ. Τσιτσιρέλο (αν τον χρησιμοποιείς ξέρεις και να τον προφέρεις Tsi-tsi-re-los), για τα περαιτέρω…

Ευχαριστώ…

Υγ 1:Έι Jerome, δε σε φοβάμαι… Είμαι συμπατριώτης του Ψωμιάδη… Και ξέρεις πόσο καλά τα έχει με τους Προισταμένους σου…. Χοχοχο, συν ότι ο Δαμόφωντας, κάνει τον Τομ Κρουζ στο A few good men να φαίνεται σαν πρωτοετής φοιτητής Ιχθυοκαλλιέργειας…

ΥΓ 2: Όλα τα ονόματα είναι συμπτωματικά (μη σκάσει κάνα εξώδικο)… Εκτός από τις μηνύσεις… Οι ανωτέρω αναγραφόμενοι θα με πληρώσουν….

Υγ 3: Τι ωραία περνάμε στη blogόσφαιρα… Μια χαρούλα!

Φεβρουαρίου 28, 2008 Posted by | Αόριστα, Γενικά, Επικαιρότητα | , , , , | 6 Σχόλια

– «Μαμά που είναι ο μπαμπάς;»-«Τον πήρε η Τούρτα…»

Καταρχήν αναγνώστη μου να ζητήσω συγγνώμη για την ελλιπή ενημέρωση του ιστολογίου, καθότι

  1. Βαριέμαι
  2. Βαριέμαι
  3. Η μελιτζάνα που προφασίζεται τη μύτη μου, έχει βουλώσει, και είμαι συναχωμένος…

Είναι πολλά τα θέματα της επικαιρότητας με τα οποία θα ήθελα να ασχοληθώ (ένα απ’ αυτά το ανέλυσε ο διεθνολόγος-ορεσίβιος Μαρίνος), αλλά βρίσκομαι σε κατάσταση brainstorming και δεν μπορώ να τα θέσω επαρκώς, και με εποικοδομητική πρόζα όπως σε έχω συνηθίσει, και με έχει κάνει γνωστό σε όλη την πολυκατοικία μου….

Τι έχει το μενού σήμερα; Για να σκεφτώ… Α, ναι…. Αν σου έλεγα λοιπό,ν να φτιάξεις ένα top10 ντροπιαστικών θανάτων, τι θα έβαζες μέσα..;Φυσικά, ο ηθικοπλάστης και σεμνότυφος αναγνώστης, θα πει πως ο θάνατος δεν μπορεί να συνδυαστεί με top10 και άλλα ευτελή πράγματα…

Θα του απαντήσω, πως έτσι γουστάρω, πως είμαι αήθης και μακάβριος, και αν έχει πρόβλημα,να μου κάνει μήνυση που είναι και της μόδας…

Μετά, την κατα γενική ομολογία αποστομωτική μου απάντηση στον υπερσυντηρητικό αναγνώστη,…θα….Κάτσε κάτσε…. Ερώτηση….

Τι στο διάλο κάνει ένας τέτοιος αναγνώστης στο blog..; Αφού δεν απευθύνομαι σε τέτοιο κοινό…. Αν το ιστολόγιο ήταν βιβλίο, θα είχε καεί σε κάποια ναζιστική φωτιά του 1938…. Οπότε τι ζόρι τραβάει ο τύπος; Αααααα! Τώρα κατάλαβα…. Γουστάρει Τζούλια ο παππούς; Ε; Βάλαμε στο Google «Τζούλια» παππού, να δούμε κανά βυζάκι, ε; Και η μοίρα και τα metatags σε φέρανε εδώ….Ε; Είμαι μέσα; Έφυγε η κυρά-Σμαρούλα να πάει στον εσπερινό, και εκμεταλλεύτηκες το 2ωρο ώστε να σερφάρεις με το καινούργιο 56k modem tornado που αγόρασες περήφανα…. Ε; Πονηρούλη…Σωστά μέχρι εδώ; Και δεν κατάλαβα, έχεις και άποψη; Ακούς και τον Πρετεντέρη στο Μέγκα να κράζει τα blogs, και μπήκες να διαβάσεις αυτά τα «όργανα του διαόλου» (sic) ε; Λοιπόν σπάσε… Κάντηνα…. Δεν έχει άλλα βυζιά… Να μπεις σε κανένα αμερικάνικο neocon blog… Δε σε θέλω ουστ….Γεροσάτυρε….

Αφού ξεχώρισε η είρα απ’ το στάρι, που είχαμε μείνει; Α, στο top 10….

Τι να πούμε εδώ; Πραγματικά είναι πολλοί οι ντροπιαστικοί τρόποι να πεθάνει κάποιος…. Θάνατοι, που θα κάνουν τον Άγιο Πέτρο, να κυλιέται κάτω από τα γέλια στο PR του Παραδείσου… Τόσο μίζεροι που η λευκή φόρμα αγγέλου που θα σου δώσουν, θα γράφει μπροστά «MALAKAS»…. Τόσο εξευτελιστικοί, που θα ανεβαίνουν στον Παράδεισο πούλμαν εκδρομέων από την Κόλαση, για να δουν το ζώο, που κάνει τη ζωή στα καζάνια πιο ευχάριστη….

Θα προσπαθήσω να κάνω ένα πρόχειρο top 5:

  • Πτώση μετεωρίτη ακριβώς στο κρανίο του ατυχήσαντα, ενώ κάνει ομοφυλοφιλικό σεξ φορώντας γυναικεία εσώρουχα….
  • Θάνατος μετά από ξυλοδαρμό από καγκουρό…
  • Ηλεκτροπληξία, μετά από χρήση κινέζικου δονητή…
  • Θάνατος μετά από πτώση κάστανου…
  • Αιματοβαμμένος αποκεφαλισμός από κούκο, επιτοίχιου ρολογιού…..

Όμως, αναγνώστη μου… Όμως…. Κάνένα top 5 δεν είναι ολοκληρωμένο, αν δεν έχει την κορωνίδα, την ουσία, την ψυχή κάθε top 5 Γραφικών θανάτων…..

Θάνατος από υπερβολική κατανάλωση τούρτας..!!!!

Που όμως; Σε διαγωνισμό κατανάλωσης τούρτας! Ναι ναι, χειροκρότημα… (Όλοι μαζί: Κλαπ, κλαπ, κλαπ, κλαπ)…

Δεν γίνονται αυτά; Δεν τα πιστεύεις; Δες εδώ άπιστε Θωμά, ή άπιστη τρέντυ Θωμαίς….

Τραγικό; Δηλαδή τι θα γράφει επάνω στον τάφο του;… «Here lies Thomas, the man who met Doom Cream and fought to the death»;;;

Απαπαπαπα…. Τι άλλο θα δούμε…

ΥΓ 1: «Ψηλά τα χέρια, κρατάω σουφλέ σοκολάτας….»

ΥΓ 2: Θέλω και τα δικά σας top 5… Ναι, ναι τα θέλω πολύ μαύρα και μακάβρια…

ΥΓ 3: Λυπάμαι που είμαι κάπως ωμός… Αλλά τόσο ξεφτίλα, απλά δεν γίνεται…..Καταραμένο κρεμ καραμελέ!

Φεβρουαρίου 27, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Επικαιρότητα | , , , , , | 14 Σχόλια

Guest Tuesday: «KOSOVO: Μια επονείδιστη πράξη υποκρισίας»

Ένα guest άρθρο σήμερα από το φίλο Μαρίνο:

«Όλοι μας ξέραμε ότι αργά η γρήγορα η συμμορία, των δύο εγκληματικών ιδιοφυών, Bush-Cheney θα χτυπούσε πάλι, απλά πολλοί από εμάς, μάλλον από αφέλεια, δεν περιμέναμε τόση ηλιθιότητα από μέρους τους. Όταν είδα τον George Jr. να σπεύδει να αναγνωρίσει το Κόσοβο, θυμήθηκα τους Άγγλους, που γυρίζοντας από τον Πόλεμο και έχοντας δει τον Στάλιν να σφάζει αδιακρίτως τους δικούς του ανθρώπους, είπαν στον κόσμο «We had been over into the future and it worked
Έτσι, λοιπόν, η αλλόκοτη κωμωδία στην πόλη της Πρίστινα, στις 17 Φεβρουαρίου, επιστέγασε μια δεκαπενταετία Αμερικάνικης πολιτικής στην πρώην Γιουγκοσλαβία, με την ψευδολογία και την αχρειότητα μοιρασμένες ίσα. Ενθαρρύνοντας τους πελάτες τους να προχωρήσουν μπροστά με την μονομερή διακήρυξη της Ανεξαρτησίας τους, η κυβέρνηση των Η.Π.Α. έκανε έναν τεράστιο σάλτο στο άγνωστο. Σάλτο σαν αυτό, μπορώ να σκεφτώ μόνο κατά την παράδοση του τελεσιγράφου από τους Αυστριακούς, το 1914, στη Σερβία. Οι καρποί θα είναι εξίσου πικροί.

Αν και το ακριβές μέγεθος, μιας και είμαστε στην αρχή των εξελίξεων, είναι δύσκολο να προβλεφθεί, είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι θα έρθει η ώρα όπου οι Η.Π.Α. θα μετανοιώσουν για την εγκληματική ανοησία των τωρινών ηγετών τους. Η πολιτική που ασκούν στα Βαλκάνια είναι χειρότερη από εγκληματική, είναι λάθος.

Λίγα έχω να πω για την Δυτική απάτη, που έχει συμμαχήσει με τους Αλβανούς, μεσουρανώντας θεαματικά στην Πρίστινα. Αρκεί να λεχθεί ότι το Βελιγράδι απέναντι στην Ουάσινγκτον, στην συγκεκριμένη περίπτωση, μοιάζει σαν το ποντίκι με τη γάτα.

Κάποια προεξέχοντα πρόσωπα της Αμερικής, χωρίς πολιτιστικούς ή προσωπικούς δισταγμούς να τους απασχολούν, προσπαθούν μάταια να κατανοήσουν τον παραλογισμό των πράξεων της κυβέρνησης τους. Η γνωστή διεθνολόγος Ruth Wedgwood στο Wall Street Journal, προειδοποίησε ότι «δημιουργείται επικίνδυνο προηγούμενο να τεμαχίσεις περιοχή κράτους που ανήκει στον Ο.Η.Ε.» – μια κίνηση που θα προσφέρει μια επιπλέον κρίση για την Αμερική, η οποία έχει ανοικτά μέτωπα σε όλο τον κόσμο. «Η καλύτερη (αν όχι η μοναδική) ευκαιρία, για το Κόσοβο να αναπτυχθεί σε όλους τους τομείς είναι να ακολουθήσει την Ευρωπαϊκή προοπτική της Σερβίας σαν αναπόσπαστο κομμάτι της» τονίζει, αλλά μάλλον είναι πιο πιθανό να γίνει μέλος του οργανισμού για την προώθηση του Ισλαμισμού, λέω εγώ. Η ανεξαρτησία του Κοσόβου θα αποσταθεροποιήσει τη γηραιά ήπειρο, από τη Βοσνία ναι την Π.Γ.Δ.Μ. έως την Αμπχαζία και την Βόρεια Οσετία.

Η τρέχουσα πολιτική των Η.Π.Α. απέναντι στο Κόσοβο βασίζεται στο ότι είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση και δεν θα εδραίωνε κανένα προηγούμενο για περαιτέρω προβλήματα…Εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες σε άλλες χώρες ήδη κάνουν γνωστή τις προθέσεις τους να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Κοσόβου. Αυτό συμπεριλαμβάνει αξιοσημείωτες Αλβανικές μειονότητες στις γειτονικές περιοχές της βόρειας Σερβίας, του Μαυροβουνίου και ειδικά της αγαπημένης μας Π.Γ.Δ.Μ., αντίστοιχα Σέρβων κατοίκων της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης.

Αναγνώριση…σημαίνει προηγούμενο, με μακροπρόθεσμες και απρόβλεπτες συνέπειες για πολλές άλλες περιοχές του κόσμου. Το μοντέλο του Κοσόβου ήδη υιοθετείται από τους Βάσκους αυτονομιστές στην Ισπανία και την κατεχόμενη Κύπρο, για αρχή τουλάχιστον. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ δε στις χώρες που ήδη αναγνώρισαν το Κόσοβο, όπως Αγγλία – Γαλλία, μη υπολογίζοντας ότι με τα χεράκια τους βγάζουν τα ματάκια τους, όπως λέει και η γιαγιά μου. Ούτε το συμβούλιο Ασφαλείας, ούτε κανένας διεθνής οργανισμός έχει την εξουσία να επιβάλλει αλλαγή στα σύνορα οποιασδήποτε χώρας στον κόσμο.

Ο Θεός (άσχετα με τις δικές μου θεολογικές αναζητήσεις) λειτουργεί με μυστηριώδη τρόπο κάποιες φορές. Γι’ αυτή τη μέρα του αίσχους, τη 17 Φεβρουαρίου του 21 αιώνα, θα πρέπει να ζητήσουμε Το έλεος του και Τις ευλογίες του. Το Κόσοβο παρέμεινε Σερβικό καθόλα τη διάρκεια των πέντε αιώνων του Οθωμανικού σκοταδισμού, για να απελευθερωθεί τελικά το 1912. Δεν είναι λιγότερο Σερβικό τώρα, σε πείσμα της άσχημης φαρσοκωμωδίας που διαδραματίζεται στην Πρίστινα.

Θα είναι Σερβικό και πάλι όταν το τρέχων πείραμα της φιλάνθρωπης παγκόσμιας ηγεμονίας θα καταρρεύσει και όταν τα ονόματα των σφαγιαστών Bush, McCain και Clinton θα παραδοθούν στη σκόνη της ιστορίας.

ΥΓ1: Ευχαριστώ το Θεό, τους γονείς μου και όλους όσους βοήθησαν ώστε να είμαι σήμερα υπό τη στέγη του εμπεριστατωμένου.
ΥΓ2: Δικό σας…»

Φεβρουαρίου 26, 2008 Posted by | Επιστήμη, Επικαιρότητα | , , , , | 4 Σχόλια

«Μα τι όμορφη/ος που είμαι; Ε, κοινό μου;»

Τα καλύτερα πράγματα αναγνώστη μου έρχονται όταν δεν τα περιμένεις… Έτσι λέει ένα αισιόδοξο, απόφευγμα και δεν έχει πολύ άδικο… Γκόμενες, λεφτά, αγάπη, έμπνευση…. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι πάντα προγραμματισμένο, και όλη αυτή η τεράστια φάρσα, η οποία λέγεται τύχη επεμβαίνει συχνά, και μετά γελάει υποχθόνια με τα αποτελέσματα της παρέμβασης της… Όχι, όχι δε θα μιλήσω σήμερα, για τον έρωτα της ζωής μου που γνώρισα, ενώ άπλωνα τη μπουγάδα…. Ή τα 10000€ τα οποία βρίσκονταν σε μια ξεχασμένη τσάντα κάτω από το άγαλμα του Κολοκοτρώνη…..

Θα μιλήσουμε για απλά πράγματα, απόρροια μιας δομημένης κουβέντας με ποικίλες προεκτάσεις…. Βέβαια, τα περισπούδαστα συμπεράσματα, είναι απόσταγμα χιλιάδων ορών ξυσίματος, και συγκέντρωσης καφεΐνης στο αίμα… Και τα οποία μπαίνουν στην τεράστια βάση δεδομένων με τα γιγαντιαία αναπάντητα ερωτήματα της ζωής….

Με προεξέχων φυσικά, το θεμελιώδες ζήτημα » Σε μια ρώγα από σταφύλι, έπεσαν οχτώ σπουργίτοι, και τρωγόπιναν οι φίλοι, τσίρι τσίρι τσιριτρό, τσιριτρί, τσιριτρό«…

Φυσικά θα απορείς άμουσε απαίδευτε αναγνώστη:

  1. Που είναι η ερώτηση….
  2. Που είναι το θεμελιώδες ζήτημα διάολε;

Να σου πω ότι πολύ το ευχαριστιέμαι, που σε παιδεύω, και επίσης ότι μετά από πολλά χρόνια στοχασμού, και αυτοαναζήτησης, θα καταλάβεις τη σοφία, και την επιούσια πραγματικότητα που εκφράζει το » τσίρι τσίρι τσιριτρό, τσιριτρί, τσιριτρό»…..

Τέλος πάντων, επιστρέφω στο θέμα μου….

Χυμένοι σε lounge καναπέ το καλοκαίρι του 2007, με τον φίλτατο Mich… Στο εντυπωσιακού κάλλους beach bar, κοζάρουμε (σόρρυ Βάγια, εγώ ήθελα, ο Βασίλης δεν ήθελε, τον ανάγκασα με την απειλή όπλου… Ναι ναι είναι αλήθεια…), την αιθέρια ξανθιά σερβιτόρα, η οποία όμως ήταν εκτός βάρδιας, οπότε έπινε ανέμελη, το ποτό της, με τις γνωστές μαλακίες με τις ομπρέλες και τα κιτς τροπικά δάση επάνω…..

Οπότε και εγώ, εκφράζω το «Πω, φίλε πάρε ένα θεματάκι» στο Βασίλη-Mich, ο οποίος είχε κλείσει τα μάτια του και τα αυτιά του, και φώναζε δυνατά «Βάγια σ’ αγαπώωωωω», για να μην με ακούσει…. Τέλος πάντων, κατά λάθος πάντα, βλέπει τη σερβιτόρα και συμφωνεί….

Που βρίσκεται όμως αναγνώστη μου το αλατοπίπερο του πόστ…;

Η εν λόγω γκόμενα, είχε πάρει το γνωστό συγκαμμένο ύφος » Πω, πω τι γαμάτη γκόμενα που είμαι», και καλά «Μα τι κούκλα είμαι και φτου μου» κτλ…. Και όπως πάντα, το εν λόγω ύφος-παγίδα, συνοδεύεται και από το αντίστοιχο body language » Έλα μαλάκα, να μου μιλήσεις… Έλα, είμαι διαθέσιμη«…

Ο γνώστης της μυσταγωγίας του ζευγαρώματος, εγώ δηλαδή ( ο mich ως άλλος Οδυσσέας είχε βάλει κερί στα αυτιά, για να μην ακούει της Σειρήνες της ακολασίας), μπορεί να αναγνωρίσει μια κοπέλα που θέλει να τονίσει την παρουσία της στο χώρο αυτάρεσκα μεν, καλοπροαίρετα δε… Και μπορεί να την διακρίνει από τη μαύρη χήρα, με το γνωστό -παρόμοιο ύφος, που περιμένει τον Χ, Ψ,Ζ μαλάκα να πλησιάσει, για να τον χυλοπιτώσει, και να προσθέσει, άλλο ένα θύμα (credit) στον μοχθηρό ιστό της…

Οπότε έκατσα αναπαυτικά ρουφώντας τον φρέντο μου, και περίμενα το σενάριο deja vu να επαληθευτεί…. Δευτερόλεπτα μετά, το μικρό κολεόπτερο (άμπαλος Καλαματιανός), πλησιάζει τη σερβιτόρα, κάτι της λέει με αποτυχημένο ύφος ντεμέκ αυτοπεποίθησης, και εισπράττει το καθιερωμένο ΟΧΙ, επιπέδου Ιωάννη Μεταξά….

Έπρεπε, να είχα βάλει στοίχημα διάολε… Αλλά θα ήταν σα να έκλεβα εκκλησία…..

Η συγκεκριμένη αλληλουχία είναι συνηθισμένη και ευδιάκριτη στον (απλά) προσηλωμένο παρατηρητή…. Αλλά, όσο ηλίθια και να είναι η αντρική συμπεριφορά, γιατί μια αντικειμενικά όμορφη γυναίκα, θα πρέπει να αυτοπροβάλλεται τόσο έντονα, και ως maneater που λέει και το τραγούδι, να τρέφεται με φρούδες αντρικές προσδοκίες; Γιατί κάτι τόσο εξόφθαλμα όμορφο, να χάνει στα μάτια μου, τη μαγεία του, έχοντας μια τόσο επιτηδευμένη συμπεριφορά παγωνιού;

Είσαι ωραία γκόμενα… ΟΚ, μπράβο… Συγχαρητήρια…. Δε χρειάζεται να ζορίζεσαι όμως τόσο, ούτε να έχεις το ύφος Μαρκησίας… Χάνει την ουσία του κοπέλα μου…. Το κουράζεις…

Αντίστοιχα αυτό συμβαίνει και με κάποιους άντρες, όπου τα «Α, ρε γαμάτε Λυκούργο, πόσο γαμάτος είσαι» δίνουν και παίρνουν, μεταξύ του Λυκούργου και του αλαβάστρινου κορμιού που έχτιζε όλο το Χειμώνα….

Εντάξει δεν θέλω να το κουράζω… Θα ήθελα να ακούσω τις απόψεις σας… Kαι ναι ξέρω πως «η ζωή είναι μια τεράστια πασαρέλα», και τι να κάνουμε…. Απλά ήθελα να βάλω κι εγώ my 2 cents…

Be well!

ΥΓ 1: Ενίοτε, οι εν λόγω αντρικές φαντασιώσεις εμμένουν στο κομμάτι της εμφάνισης, και δεν έχουν να δείξουν τίποτα αξιόλογο πέρα από τα προφανή…

ΥΓ 2: Αν έχει και λίγο μυαλό, πολύ απλά δεν το παίζει τόσο… Δεν το χρειάζεται…

ΥΓ 3: Τσίρι τσίρι τσιριτρό, τσιριτρί τσιριτρό…. Χμ, πραγματικά βαθύ….

YΓ 4: Thanx voul για την παρότρυνση και το ποστ….

ΥΓ 5: Συγγνώμη για τα παιδιά που με προσκάλεσαν να γράψω σχετικά με κάποια ποστς τους… Δεν είχα χρόνο αυτές τις μέρες….

Φεβρουαρίου 22, 2008 Posted by | Γυναίκες, Σχέσεις | , , , | 9 Σχόλια

120 χρόνια μουρμούρα…

Διάβαζα αναγνώστη μου το άρθρο αυτό το οποίο αναφέρεται στην υπεραιωνόβια γιαγιά (120 Μαίων), και φυσικά στις συμβουλές που δίνει σε όλους εμάς για να νικήσουμε στην μάχη με το χρόνο…. Τα κλασσικά δηλαδή… Τι περίμενες να την ρωτήσουν; Για την αναγνώριση του Κοσσόβου;

Όπου πετύχουν παππού η γιαγιά οι δημοσιογράφοι, να ‘σου τα κλισέ και οι ερωτήσεις ρουτίνας… «Γεια σου γιαγιά, τι κάνεις και είσαι τόσο νέα και φρέσκια κτλ…». Και φυσικά η συμπαθής γιαγιούλα, απαντάει τα αυτονόητα περί διατροφής άσκησης κτλ…. Δηλ. τι περίμενες αναγνώστη μου; Πες μου τι περίμενες;

«-Γιαγιά, πως και είσαι τόσο νέα, και ζεις ευτυχισμένα τόσα χρόνια;

-Τι να σου πω κοπέλα μ’; Το μυστικό είναι το τσιγάρο…Αυτά τα σέρτικα, τα άφιλτρα…Επίσης να τρως καλά, και πολύ κρέας, με το λιπάκι που είναι νόστιμο…. Ε, κάνα ναρκωτικό που και που…..Αυτά… Αχ, θυμάμαι στο Γούντστοκ, που ήμουν νέα (70), καθόμασταν με αυτό το καλό παιδί τον Μήτσο μ’, και κάναμε LSD με τις ώρες….Αααααχ τι καλά ήταν… Περάσαμε βέβαια και άσχημα… Πολλοί πόλεμοι κορίτσι μ’…

-Οι δύο Παγκόσμιοι, ε γιαγιά;

-Ναι ναι, αλλά ο χειρότερος ήταν του 97 με τους Τούρκους… Αχ, αυτός ο Τρικούπης πολύ παιδί… Με τη μουστάκα του έκανε θραύση… Και ο Καποδίστριας ήταν τεκνό, αλλά δεν τον πρόλαβα για λίγο…. »

Είναι δυνατόν ποτέ να γίνει το παραπάνω; Αυτά περί μακροζωίας έχουν συγκεκριμένες απαντήσεις…. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνει κάποιος και τι όχι…Και ας μην ξεχνάμε και τα γονίδια και πόσο ρόλο παίζουν….

Και ερχόμαστε στο προκείμενο…. Αντιγράφω από το άρθρο: «Amash has 10 children, 120 grandchildren, 250 great-grandchildren, and 30 great-great-grandchildren. Her newest great-granddaughter is just one week old.»

Το πιάσαμε το υπονοούμενο…. Αυτή τη γκρίζα περιοχή μακροζωίας που δεν την αναφέρει κανείς…. Δηλαδή η γιαγιά το έπλεκε το πουλόβερ….Το χτένιζε το πόνυ…..Το γυάλιζε το πόμολο, πως αλλιώς να το πω….

Άρα, αυτό που σκοτώνει τους άντρες μετά τα 50, προκαλεί μακροζωία στις γυναίκες…. Τρία ζήτω στη φύση, και στη γιγαντιαία συνωμοσία που εξυφαίνεται, προκειμένου να μείνουν μόνες τους σ’ αυτό τον πλανήτη…. Καταραμένη γουαδίνη (που έλεγε ένας τεράστιος καθηγητής μου, που θυμίζει τον πάτο του βάλτου…)!

ΥΓ 1: Ρε τι γιαγιά, μπράβο πάντως….

ΥΓ 2: Αν φτάσουμε τα 70 εμείς θα είμαστε ήρωες….

ΥΓ 3: Επίσης ο εν λόγω φάρος γνώσης, έλεγε τα πνευμόνια: πλεμόνια…. Ναι ναι, ο χυμός τους κάνει πλεμονάδα….

Φεβρουαρίου 20, 2008 Posted by | Αόριστα, Γυναίκες, Γενικά, Επιστήμη, Φαγητό | , , , | 8 Σχόλια

Euroβύζιon 2008

eurovision.jpg

Τι καλά αναγνώστη μου! Ήρθε εκείνη η εποχή του χρόνου που αφήνουμε πίσω τις έγνοιες και τα προβλήματα, και τρέχουμε ανέμελοι στα μουσικά λιβάδια της euroβύζιon κραδαίνοντας κορδέλες! Τι όμορφα που είναι! Μουσική, χορός, σόου διασκέδαση! Ότι θα περίμενε κανείς από ένα υπερθέαμα του βεληνεκούς της…

Και τώρα πάμε σοβαρά… Λοιπόν, τις τελευταίες ημέρες αναγνώστη μου, το μείζων κοινωνικοπολιτικό θέμα, στο ψυχιατρείο που λέγεται Ελλάδα, είναι ποιον θα διαλέξουμε για τη Γιουροβίζιον… Ποιος θα σηκώσει την ελληνική σημαία, και θα δικαιώσει τους απόγονους του Απόλλωνα στα πέρατα της Ευρώπης…

Με παρότρυνε λοιπόν η φίλτατη Βούλα, να γράψω 5 μαλακίες για την ηλιθιότητα αυτή που λέγεται Γιουροβύζιον… Τι να πω δηλαδή; Τι θα μπορούσα να γράψω; Γιατί ασχολιόμαστε δεν μπορώ να καταλάβω… Μήπως μας ενδιαφέρουν τα Καλλιστεία της Πολυκατοικίας μου; Ή το N.L.o.S.S (Εθνικό Πρωτάθλημα Τραγουδιού Ντουζιέρας);

Ε, τότε γιατί μιλάμε για το βουκολικό αυτό πανηγυράκι σάλας; Μάλλον επειδή είμαστε χοντρόπετσοι και άμουσοι, και μας ενδιαφέρουν ευτελή θεάματα…. Καλά, κι εγώ δεν το παίζω λόγιος, ούτε πηγαίνω στη Λυρική για να διασκεδάσω… Αλλά έλεος δηλαδή, η βλακεία αυτή είναι το Παγκόσμιο μουσικό κατακάθι… Πιο χαμηλά και από το Παγκόσμιο πρωτάθλημα τραγουδιού ρέγγας

Και ερχόμαστε στο προκείμενο…. Μαρτάκης, Καλομοίρα ή Χρύσπα; Να το ανασκευάσω στη προσφιλή μου συνήθεια…Multiple choice:

  • Θάνατος δι’ αποκεφαλισμού με μαχαίρι του ψωμιού;
  • Μακροβούτι σε ποτάμι με πιράνχας;
  • Λούσιμο με υδροχλωρικό οξύ;

Χμ, δύσκολες αποφάσεις αμφότερες ε; Και εξίσου επίπονες…. Και ακόμα πιο επίπονο απ΄τα τραγούδια ξέρεις τι είναι; Τα σχόλια στο youtube…

Χριστός, Παναγία και Άγιος Εφραίμ… Έχουν βγει παγανιά όλα τα 15χρονα, και υποστηρίζουν μέχρι αηδίας κομμάτια, που φέρνουν αναγούλα μέχρι και σε κουφό…. Και καλά τα 15χρονα, δικαιολογούνται…. Αλλά όλοι αυτοί οι προφεσσόρες στα κανάλια που κάνουν και αναλύσεις; Τι στο διάλο πια; Τόσο χαμηλά έχουμε πέσει; Χώρια τα λεφτά που πληρώνει ο έντιμος-μαλάκας φορολογούμενος για να κουνάει η άλλη (και εσχάτως ο άλλος) τον κώλο της στο εξωτερικό…

Αντί να πουν, αφού συμμετέχουμε στείλτε κανά Κατέλη, να γίνει μακελειό, και μέχρι εκεί… Το κάναμε δυναστεία…. Και ναι, να στείλουμε Καλομοίρα γιατί είναι φρέσκια, ή την Χρύσπα γιατί έχει «κωλάρα», ή το Μαρτάκη γιατί τον θέλουν οι gay…Χμ…Ναι… Και ποιος χέστηκε θα προσθέσω εγώ…..

Ήθελα να’ ξερα τα τραγούδια που συμμετέχουν τα ακούνε; Γιατί προσωπικά αν ήμουν τραγουδιστής, και έχανα από τα χλιμιντρίσματα που βγαίνουν νο1 στη Euroβύζιον, θα παραιτούμουν και θα γινόμουν ανθρακωρύχος στο Γκένκ…..

Οπότε ποια είναι η κατακλείδα; Αν δεν μπει ο Διαγωνισμός «Μις Τσακώνικη Μελιτζάνα» στο επίσημο καλεντάρι, η ΕΡΤ στερείται σοβαρότητας, και εγώ με την Euroβύζιον δεν ασχολούμαι…. Αλλά επειδή είμαι καλό παιδί, και σέβομαι τους μόχθους της ΕΡΤ (χαχαχαχα, ρε τι πλάκα σπάμε), θα δώσω τη λύση… Στείλτε τη Τζούλια…. Ακόμα και αν αντί να τραγουδάει βήχει (που δεν έχει και διαφορά) θα βγούμε πρώτοι! Αυτό είναι! Great succes!

ΥΓ 1: Είχα γράψει άλλο κείμενο αρχικά, 200 λέξεις και έσβησε…. Το εγκεφαλικό πέρασε ξυστά (που λέει και ο mich)…

ΥΓ 2: Το ότι συνολικά θα έγραφα δοκίμιο για Γιουροβύζιον, δεν το περίμενα….

ΥΓ 3: Να βγουν, τα φτυάρια παρακαλώ… Όχι για το χιόνι…..

ΥΓ 4: Καλή εβδομάδα!

Φεβρουαρίου 18, 2008 Posted by | Γενικά, Επικαιρότητα, Μουσική, TV | , , , , | 13 Σχόλια

-Σ’ αγαπώ Μικαέλλα…-Μα είναι 14/2…-Ε τότε σ’ αγαπώ κι άλλο…

Ερωτοχτυπημένε μου αναγνώστη, χρόνια σου πολλά… Σήμερα είναι η μέρα σου….

Ξυπνάς το πρωί, και κόβεις από το ημερολόγιο το χαρτάκι που λέει «13th February»… Από πίσω γράφει το γνωστό σουρεαλιστικό δίστιχο…. Διαβάζεις αργά, για να εμπεδώσεις το μεγαλείο της ποιητικής αρμονίας….

« Στον τάφο μου ξαγρύπνησες, μου έπιανες το χέρι…

αργότερα επείνασες, και έφαγες μοσχέρι…»(για να κάνει ρίμα)…

Μειδιάς απαλά μπροστά σε αυτό το ερωτικό μανιφέστο, και ξεκινάς την ημέρα σου σκεπτόμενος, πως η μέρα που θα πάρεις το «βασανάκι» σου, το «λιμανάκι» σου, θα του πεις χρόνια πολλά κι αυτό θα σου απαντήσει «Σ’ αγαπώ Καρτέσιε…» είναι εδώ… Έφτασε μα τον Τουτάτη….

Ομολογώ πως για διάφορους λόγους απέχω απ’ αυτό το παθιασμένο γαϊτανάκι… Στην πλειοψηφία της ερωτικής μου ζωής (από τα 6 μου και μετά), την ημέρα αυτή ή δεν είχα σχέση, ή δεν ήμουν ερωτευμένος… Θες από τύχη, ή από μια τεράστια υπερφυσική συνωμοσία δεν μπόρεσα ποτέ να συμμετέχω στη Γιορτή του Έρωτα….Αυτά τα σύγχρονα Ελευσίνια Μυστήρια

Κι ο λόγος που γράφω σήμερα, έτσι, κακόβουλα είναι επειδή φθονώ όλους αυτούς και αυτές, που κρατώντας την αρκούδα των 30€ από τα Τζάμπο, θα αναφωνήσουν «Σ’ αγαπώ τσουρουκουτσουνάκι μου..!», αφήνοντας αφυδατωμένους και σε ημιλυπόθυμη κατάσταση τους διπλανούς τους…

Αχ, αχ γιατί να μην έχω κι εγώ μια ζουζουνίτσα όλα αυτά τα χρόνια…. Να μου λένε όλοι χαρούμενοι, μεθυσμένοι από έρωτα, 14Φεβρουαρίου: «Χρόνια πολλά Γιάννη», και να λέω «Ευχαριστώ, δε γιορτάζω…»… Γιατί να περάσω αυτό το Γολγοθά; Γιατί διάολε;

Ζηλεύω όλους αυτούς που θα πάνε έξω με το ταίρι τους, και θα γευματίσουν τα ειδικά «ερωτευμένα» μενού που δημιούργησαν γι’ αυτούς, οι εξίσου ερωτύλοι σεφ…

Βέβαια, υπάρχουν και όλοι αυτοί οι ανήθικοι, που λένε ότι οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα, κτλ…. Όχι αρνητές της Βαλεντίνικης μυσταγωγίας, όχι….. Ο έρωτας ζει καθημερινά, αλλά σαν μπουμπούκι μοσχομπίζελου ανθίζει μόνο 14 Φεβρουαρίου…. Πως τολμάτε να ανακόπτετε αυτό το χείμαρρο φαινυλαιθυλαμίνης; Ο απλός καθημερινός ζαχαροπλάστης/ανθοπώλης/περιπλανώμενος Πακιστανός με γαρύφαλλα πως θα επιζήσει; Ε; Επειδή εσύ είσαι ανέραστος, και δεν μπορείς να συμμετάσχεις στην ερωτική δίνη, την απαξιώνεις;

Ξέρεις τι; Εσένα, εμένα, και μερικών (εκατομμυρίων) άλλων δε μας αξίζει ο Βαλεντίνος… Δεν θα βγούμε έξω κοιτάζοντας στα μάτια ο ένας τον άλλο…. Ω πόσο ζηλεύω…

Ευτυχώς όμως, θα έχω τα ρεπορτάζ στην Ερμού, να μου δίνουν μερικά ψίχουλα, από αυτό το τεράστιο κέικ του Αγ. Βαλεντίνου…»Είστε ερωτευμένοι;», «Τι θα κάνετε απόψε;», «Τι δώρο θα κάνετε ο ένας στον άλλο;», » Πως επηρρεάζει η Αμερικάνικη κρίση των ενυπόθηκων Δανείων υψηλού ρίσκου, τις Ευρωπαϊκές αγορές;»

Κλαψ, Λυγμ… Ζηλεύω….. Πάω να κλάψω….

ΥΓ 1: 14 Φεβρουαρίου… Απλά μια μέρα πριν τις 15/2 (και 2 πριν τις 16/2)

ΥΓ 2: Μην αρχίσω τα κλισέ, αλλά πράγματα όπως ο έρωτας, ξεπερνούν την έννοια του χρόνου (τι είπα πάλι ο ποιητής;)

ΥΓ 3: Να περνάτε καλά με αυτούς/ες που αγαπάτε, κάθε μέρα…

Φεβρουαρίου 14, 2008 Posted by | Γυναίκες, Σχέσεις, Φαγητό | , , , , | 11 Σχόλια

Θα κρατήσω την αναπνοή μου μέχρι να πεθάνω….

…Ή μέχρι να μου στείλετε 50000€….

Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια αναγνώστη μου, κάποιον ο οποίος είχε φτιάξει ένα site, στο οποίο είχε τη φωτογραφία ενός συμπαθούς κουνελιού, και απειλούσε να το σφάξει , αν δεν του δώριζαν λεφτά…Γελάς μάλλον, χαμένος μες την ευφορία της άγνοιας σου… Αν δεν το θυμάσαι, να σου πω πως το συγκεκριμένο site κατάφερε και συγκέντρωσε γύρω στα 20000$ από διάφορους μαλάκ…εε…φιλόζωους που έδιναν λεφτά για να μην πεθάνει το κουνέλι….

Δεν μου έρχεται στο μυαλό, αν ο ασυνείδητος είχε ανεβάσει φωτογραφία του κουνελιού να κρατάει εφημερίδα με την ημερομηνία επάνω, για να σιγουρευτούν οι μαλ…ε…φιλόζωοι ότι ο Bugs είναι ασφαλής…. Εκεί λοιπόν συνειδητοποιείς ότι η μαλακία είναι μείζων επιδημιολογικό ζήτημα, και μεγαλύτερη απειλή από τον καρκίνο ή το AIDS…

Όλα αυτά μέχρι χτες όμως… Χτες ήταν μια ιδιαίτερη μέρα… Υπέπεσε λοιπόν στην αντίληψη μου το συγκεκριμένο blog, το οποίο είναι πιο άθλιο ακόμα και απ’ το δικό μου….
Η κυρία αυτή λοιπόν, δηλώνει ότι θα αυτοκτονήσει σε 90 μέρες… Διάβασε λίγο προσεκτικά αν γίνεται… Δ-Η-Λ-Ω-Ν-Ε-Ι ότι θα αυτοκτονήσει, και αποφάσισε τις τελευταίες μέρες της ζωής της να γράψει τις δραστηριότητες της σε ένα blog… Η φαιδρότητα αποτυπώνεται φυσικά στην όλη δημοσιότητα του blog που φτάνει μέχρι και σε πρόταση για τηλεοπτικό σόου…

Πραγματικά δεν θα το αναλύσω σοβαρά… Νομίζω διαφαίνεται τι πιστεύω για το (υποτιθέμενο) εγχείρημα, αλλά θα το γυρίσω στην πλάκα για να μη γίνω υπερβολικά κυνικός… Θα αντιγράψω μόνο ένα κομμάτι από το «about» της για να κατανοήσετε το μέγεθος της σαχλαμάρας (sic) που κυκλοφορεί: «(…)I mean, as an atheist I feel life has no greater purpose.(…)»….

I rest my case…

Ας υποθέσουμε αναγνώστη μου ότι αποφασίζω να αυτοκτονήσω σε 90 μέρες, για λόγο αντίστοιχης σοβαρότητας με την κοπελιά….Χμ…Πχ Γιατί δεν κυκλοφορούν πια κρουασάν Smacky…Ναι, αυτός είναι ένας σοβαρός λόγος….

Υπήρχε ποτέ περίπτωση να ξέρω ότι θα χορεύω ζεμπεκιά με το Χάρο σε 3 μήνες, και να κάθομαι μες το σπίτι να γράφω μαλακίες; Θα έπαιρνα ένα καταναλωτικό από την Τράπεζα μια 30άρα, και θα τα έτρωγα με Τσέχες… Θα ταξίδευα, θα έκανα καταχρήσεις, θα χωνόμουν μέχρι το λαιμό στις ηδονές και την κραιπάλη, και μετά…Μετά, αν ακόμα ήθελα να αυτοκτονήσω, που δεν το βλέπω πολύ πιθανό μετά από τόσο σεξ, θα το έκανα…

Τι πάει να παραστήσει η δίδα; Την κατατρεγμένη; Ή μήπως θέλει βοήθεια;

Είναι και της μόδας οι online οδηγίες αυτοκτονίας…. Είναι το αγαπημένο αντικείμενο δαιμονοποίησης από τα δελτία ειδήσεων….

– Ιγνάτιε, δηλαδή με μισό κιλό ποντικοφάρμακο κάνω δουλειά;

-Ου, άνετα…

-Δεν είναι πολύ μωρέ..; Μήπως να το ρίξω το μισό στον κήπο να γλιτώσουμε και από τα αρούρια;

– Χμ, ναι έχεις ένα δίκιο… Μαλακία…Το μισό καλύτερα….

-Και δε μου λες… Έτσι το παίρνω; Σε σκόνη;

-Όχι ρε βλήμα… Θα αφρίσεις… Το διαλύεις σε νερό… Σε κάνα τρίίλιτρο…

-Ρε κάφρε, 3 λίτρα νερό; Θα πνιγώ ρε….

– Να πεθάνεις ρε δε θες; Τι σε πειράζει…;

-Και δε μου λες ρε Ιγνάτιε… Πονάει ρε συ;

-Που να ξέρω ρε μαλάκα, ο Χαιλάντερ είμαι…; Θα σου πω σε 60 χρόνια….

-Τίποτ’ άλλο παίζει;

-Χμ, και με δηλητηριώδη μανιτάρια έχω ακούσει είναι καλά…

-Σώπα ρε, ναι;

-Ναι ναι, και είναι φτηνά… Το μόνο θέμα είναι ότι έχουν σκατά γεύση… Χάλια…

-Πωωω, με χάλασες τώρα… Και είχα ψηθεί…

-Λοιπόν Γοδερφρείδε, πήδα με… Άντε φάε κανά fusilli με πλευρώτους, και αν πεθάνεις, πέθανες….Άστα διάλα πια….

Το μέλλον του ανθρωπίνου είδους, αποδεικνύεται δυσοίωνο…

ΥΓ 1: Αν δε μου δώσετε 50000 μέσα σε 10 μέρες, θα παίρνω υπνωτικά χάπια (ένα ένα) μέχρι να πεθάνω…

ΥΓ 2: Επίσης, αν δε μου δώσετε άλλα 20000€ υπόσχομαι να φάω το πιττόγυρο της φωτογραφίας… Σας το ορκίζομαι, θα είμαι πολύ βίαιος….

ΥΓ 3: Δεν είμαστε σοβαροί… πραγματικά….

UPDATE: Το blog της λεγάμενης έπεσε…Ρε πως περνάνε 90 μέρες….

Φεβρουαρίου 13, 2008 Posted by | Γενικά, Επιστήμη, Επικαιρότητα | , , , , , , | 8 Σχόλια

Το κυνήγι του ανούσιου…

Οπωσδήποτε αναγνώστη μου, δεν είμαι υπό την επήρεια φύλλων δάφνης, ώστε να αναφέρομαι σε φιλοσοφικά θέματα ως άλλος Χιούμ… Αναφέρομαι στο γνωστό επιτραπέζιο παίγνιο Trivial pursuit το οποίο γέμισε δημιουργικά το Κυριακάτικο απόγευμα μου, μαζί με εκλεκτή παρέα…. Δυστυχώς η ομάδα μου έχασε… Τίμια μεν, αλλά έχασε…. Και έρχομαι εδώ να καταγγείλω 3 πράγματα….

  • Θέλεις να φέρεις μια συγκεκριμένη ζαριά, ώστε να οδηγηθείς στο κεντρικό τετράγωνο και να πάρεις το παιχνίδι, απαντώντας στην τελική ερώτηση…. Δηλαδή σε κάθε ζαριά παίζεις με 1/6 πιθανότητες (16,6%)… Επομένως έπρεπε με απόλυτα στατιστικά κριτήρια, μετά από 10-20 ερωτήσεις (max) να φέρουμε το κωλόζαρο που θέλαμε…. Φευ αναγνώστη μου…. 1 στις 50 είχαμε επιτυχία, και με την ερώτηση κάθε φορά να είναι σχετική με την «Κοινωνική διαστρωμάτωση της Μοζαμβίκης το 1991«…. Διάολε!
  • Η αντίπαλη ομάδα φυσικά (και σε σημείο που εμείς είχαμε συμπληρωμένη πίτα, και παλεύαμε για το κεντρικό τετράγωνο όπως λέω παραπάνω), στο μιλητό τύχαινε ότι ζαριές ήθελε, και αργά αλλά σταθερά έπαιρνε κομμάτια της πίτας απαντώντας στο 1/3 των ερωτήσεων…
  • Και ερχόμαστε στην κρίσιμη ερώτηση… Οι αντίπαλοι πρέπει να απαντήσουν σε ερώτηση τετραετίας 1990-93 για να πάρουν το παιχνίδι…. Και η ερώτηση αφορά τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1993!!!! Καταραμένο κωλοπαίχνιδο!

Απαντήσαμε για τα μπούτια της Όερμαν (δύο φορές), για τον Γκωτιέ (ντρέπομαι), για την Έμμα Τόμσον (ντρέπομαι κι άλλο), για τη Jordan…. Και τελικά χάσαμε….

Τι να κάνουμε… C’est la vie που λένε και οι Φράγκοι! Πάντως περάσαμε πολύ καλά, και ομολογώ που έπρεπε να το είχαμε πάρει νωρίτερα… Από κάτι μαλακίες σαν τον «Εκατομμυριούχο» ή το Mindtrap πολύ καλύτερο..!

ΥΓ1) Μήτσο θα πάρουμε εκδίκηση, μην ανησυχείς!

ΥΓ2) Η αξία του ηττημένου, δίνει δόξα στον (κωλόφαρδο) νικητή… 😛

ΥΓ3) Ρίβερ Φοίνιξ διάολε! Ρίβερ Φοίνιξ…100 φορές το είπαμε!

ΥΓ 4) Να προσθέσω ότι ο υπεύθυνος για το νόμο των πιθανοτήτων, πρέπει να πάει να γ@μhθεί….

Φεβρουαρίου 11, 2008 Posted by | Αόριστα, Γενικά | , , , | 9 Σχόλια