Το κυνήγι του ανούσιου…

Οπωσδήποτε αναγνώστη μου, δεν είμαι υπό την επήρεια φύλλων δάφνης, ώστε να αναφέρομαι σε φιλοσοφικά θέματα ως άλλος Χιούμ… Αναφέρομαι στο γνωστό επιτραπέζιο παίγνιο Trivial pursuit το οποίο γέμισε δημιουργικά το Κυριακάτικο απόγευμα μου, μαζί με εκλεκτή παρέα…. Δυστυχώς η ομάδα μου έχασε… Τίμια μεν, αλλά έχασε…. Και έρχομαι εδώ να καταγγείλω 3 πράγματα….

• Θέλεις να φέρεις μια συγκεκριμένη ζαριά, ώστε να οδηγηθείς στο κεντρικό τετράγωνο και να πάρεις το παιχνίδι, απαντώντας στην τελική ερώτηση…. Δηλαδή σε κάθε ζαριά παίζεις με 1/6 πιθανότητες (16,6%)… Επομένως έπρεπε με απόλυτα στατιστικά κριτήρια, μετά από 10-20 ερωτήσεις (max) να φέρουμε το κωλόζαρο που θέλαμε…. Φευ αναγνώστη μου…. 1 στις 50 είχαμε επιτυχία, και με την ερώτηση κάθε φορά να είναι σχετική με την “Κοινωνική διαστρωμάτωση της Μοζαμβίκης το 1991“…. Διάολε!

• Η αντίπαλη ομάδα φυσικά (και σε σημείο που εμείς είχαμε συμπληρωμένη πίτα, και παλεύαμε για το κεντρικό τετράγωνο όπως λέω παραπάνω), στο μιλητό τύχαινε ότι ζαριές ήθελε, και αργά αλλά σταθερά έπαιρνε κομμάτια της πίτας απαντώντας στο 1/3 των ερωτήσεων…

• Και ερχόμαστε στην κρίσιμη ερώτηση… Οι αντίπαλοι πρέπει να απαντήσουν σε ερώτηση τετραετίας 1990-93 για να πάρουν το παιχνίδι…. Και η ερώτηση αφορά τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1993!!!! Καταραμένο κωλοπαίχνιδο!

Απαντήσαμε για τα μπούτια της Όερμαν (δύο φορές), για τον Γκωτιέ (ντρέπομαι), για την Έμμα Τόμσον (ντρέπομαι κι άλλο), για τη Jordan…. Και τελικά χάσαμε….

Τι να κάνουμε… C’est la vie που λένε και οι Φράγκοι! Πάντως περάσαμε πολύ καλά, και ομολογώ που έπρεπε να το είχαμε πάρει νωρίτερα… Από κάτι μαλακίες σαν τον “Εκατομμυριούχο” ή το Mindtrap πολύ καλύτερο..!

ΥΓ1) Μήτσο θα πάρουμε εκδίκηση, μην ανησυχείς!

ΥΓ2) Η αξία του ηττημένου, δίνει δόξα στον (κωλόφαρδο) νικητή…

ΥΓ3) Ρίβερ Φοίνιξ διάολε! Ρίβερ Φοίνιξ…100 φορές το είπαμε!

ΥΓ 4) Να προσθέσω ότι ο υπεύθυνος για το νόμο των πιθανοτήτων, πρέπει να πάει να γ@μhθεί….