-Ποιός είναι; -Ο γαλατάς….

Δεν άντεξα αναγνώστη μου. Δεν μπόρεσα να κωφεύσω στις κραυγές αγωνιάς και απόγνωσης…Σε όλο αυτό τον κόσμο που ζητούσε επίμονα Παχατουρί..εεε….Εμπεριστατωμένο. Δέχτηκα τουλάχιστον 2459 email ( τα 2403 ήταν από το φίλο μου το Βασίλη και ήταν φυσικά spam ), τα οποία με παρακαλούσαν να ποστάρω κάτι.. Για να μην περιαυτολογώ, και επειδή είμαι άνθρωπος και όχι πέτρα (-Αναγνώστης : Ή τούβλο…), αποφάσισα να γράψω κάτι…Κάθησα, σκέφτηκα και voilla!!!

Τι είναι λοιπόν το πιο εκνευριστικό πράγμα που μπορεί να σου συμβεί όταν είσαι παραδομένος στην αγκαλιά του Μορφέα;

• Πυρηνικό ολοκαύτωμα;
• Επίθεση θανατηφόρων καβουριών;
• Απόβαση Μαυριτανών κουρσάρων;
• Να ξυπνήσεις Ολυμπιακός;
• Να σε ξυπνήσουν παρά τη θέληση σου..;

Παρόλο που το να ξυπνήσεις γαύρος, φαντάζει τουλάχιστον εφιαλτικό, τουλάχιστον θα έχεις ξυπνήσει με την ησυχία σου. Απαντάω λοιπόν μόνος μου. Το χείριστο σενάριο είναι να ξυπνήσεις από το γλυκό, μελωδικό, κελλαριστό ήχο ενός Black and Decker που τρυπάει τον τοίχο σου…Ναι,ναι αυτή την εκπληκτική αρμονία κυμάτων που τρυπάει τον εγκέφαλο σου, και κάνει τα τύμπανα σου να χορεύουν στους ήχους τραγουδιών της Τάμτα…Και όχι οποιαδήποτε μέρα συμπονετικέ αναγνώστη, αλλά 8 το πρωί Σαββάτου…Ειδικά αν σε αυτό το Σάββατο προστεθεί μια Παρασκευιάτικη έξοδος οινοποσίας.

Απ ‘ότι κατάλαβα, λοιπόν, (γιατί τα δέκα πρώτα λεπτά από τη στιγμή που ξύπνησα νόμιζα πως είμαι ο Vasily Zaytsev στο Στάλινγκραντ) η ευγενέστατη κυρία από δίπλα αποφάσισε να κάνει ξυλουργικές εργασίες, για τις οποίες κάλεσε προφανώς γαλατά….

Καθώς, Σάββατο πρωί (ποιο πρωί, ξημερώματα δηλαδή) ,μόνο γαλατάδες κυκλοφορούν…. Αποκλείεται αυτός να ήταν ξυλουργός…. Αποκλείεται σου λέω.

Για να μην τα πολυλογώ, και για να μην δημιουργώ τρελές προσδοκίες για την ιστορία, (ότι πχ στο τέλος μονομάχησα με τον ξυλουργό πάνω στο άλογο μου, και τον πέταξα στον πυρήνα της γης…), σηκώθηκα, και οδηγήθηκα χαρούμενος προς το σαλόνι σκεπτόμενος πόσα οκτάνια είχε η αμόλυβδη που ήπια το προηγούμενο βράδυ…

Θα πάρω την εκδίκηση μου όμως… Μια μέρα θα χρειαστεί να γκρεμίσω κάποια μεσοτοιχία, ή να περάσω τίποτα ντουλάπια…..Και όταν θα το κάνω, Κυριακή ξημερώματα, θα έχω το Μεφιστοφελικό χαμόγελο που ταιριάζει σε μια τέτοια περίσταση, καθώς και τραγούδια του Τερλέγκα στη διαπασόν…Μου αχαχαχαχα (-Αναγνώστης: Σιγά μην γκρεμίσεις και το οικοδομικό τετράγωνο ρε νούμερο…)

ΥΓ: Και εκεί που νόμιζα πως μετά τη Τζούλια (και την Εύα Καιλή) το χάος. Έπεσα επάνω στο νο1 εξαγώγιμο προϊόν της Γαλλίας μετά το Ζινεντίν Ζιντάν και τα κρουασάν βουτύρου…Ιδού!