Μα που πήγαν όλες οι γυναίκες;

Παρατηρώ τον τελευταίο καιρό αγαπητέ αναγνώστη, ότι αιωρείται στην ατμόσφαιρα το ερώτημα “που πήγαν όλοι οι άντρες”, και το οποίο παρουσιάζεται από πολλές εκπομπές ως μείζων ζήτημα, μαζί με το φαινόμενο του θερμοκηπίου, και την εξαγωγική πολιτική της Κίνας στον κλάδο της Κλωστοϋφαντουργίας….

Το ερώτημα λοιπόν αυτό πηγάζει/εκπορεύεται/εκβάλλει από τα χείλη “επιτυχημένων” γυναικών καθώς και από hostesses εκπομπών τύπου Opra…

(-Ποιά είναι η Oprah ρε παιδιά;

-Μία σαν τη Δρούζα, αλλά μαύρη…

-Ααα, κατάλαβα…)

οι οποίες το θέτουν καθήμενες σε cosi ντιζάιν καναπέδες, για να φαίνεται ότι 1)είναι cool 2) ότι (γαμάτο) λένε , το λένε αβίαστα και άκοπα, 3)το λένε σε πολύ παρεϊστικα επιστημονικό κλίμα (science for the masses)για να νοιώσει η τηλεθεάτρια, ότι η εν λόγω hostess είναι μία απ’ αυτές…

Ε λοιπόν το συγκεκριμένο ερώτημα δεν υφίσταται…Είναι μια ουτοπία…Είναι το “Τέρας του Λόχνες” των ερωτημάτων…

Ένας αστικός μύθος…. Urban legend που λένε και στο χωριό μου.

Το ερώτημα λοιπόν αυτό, τελικά δεν είναι μα που πήγαν όλοι οι άντρες….αλλά….(τατάν τατάν)… “Τι γαμάτες είμαστε πια εμείς οι γυναίκες, και δεν υπάρχουν “άντρες” που να μας αξίζουν….”

Ο ρόλος του άντρα από τότε που από τετράποδα εξελιχθήκαμε σε δίποδα ήταν:

• Να σκοτώνει υπερμεγέθη σαρκοφάγα μαλλιαρά θηλαστικά με μεγάλους κυνόδοντες
• Να δημιουργεί απογόνους μέσω της σεξουαλικής πράξης
• Να πολεμάει άλλους άντρες για πολιτισμικούς/πολιτικούς/θρησκευτικούς λόγους
• Να μπεκροπίνει α)με άντρες (φιλοσοφία) β) με γυναίκες ( όργια)

Οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους λόγους εκλείπουν σήμερα, όπως εκλείπουν οι γυναίκες που ξέρουν να φτιάχνουν τάρτα φραγκοστάφυλων…Επομένως τα κριτήρια επιλογής έπρεπε να μεταβληθούν και επειδή υπάρχει πολυφωνία, δημιουργήθηκε ένα τεράστιο κίνημα το οποίο θέλει τους άντρες ένα είδος χαμαιλέοντα…

Πολύ όμορφους-πολύ έξυπνους-πολύ ευγενικούς-πολύ επιτυχημένους, τα οποία χαρακτηριστικά αντιστρέφονται κατά το δοκούν… Το συγκεκριμένο ερώτημα λοιπόν είναι ένα είδος filler το οποίο μπαίνει σε κάθε editorial-άρθρο περιοδικού και αναλύεται επισταμένως για να καταλήξει στο γεγονός ότι το εκπληκτικό αυτό θηλαστικό με την ονομασία homo sapiens, δεν έχει εφάμιλλο αρσενικό…Κάτι σαν τα ρεπορτάζ στις λαϊκές των δελτίων ειδήσεων..

Πω πω, τι θα κάνουμε τώρα…όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός: “Τι κακό μας βρήκε…!!”

Να ενημερώσουμε τις αξιαγάπητες αναγνώστριες ότι αυτοί οι άντρες δεν υπάρχουν…Και να σας πω ένα μυστικό…Αυτοί, δεν είναι άντρες,αλλά ένα αμάλγμαμα γυναικείων φαντασιώσεων….Μια ατέρμονη αναζήτηση, όπως αυτή για τα χρυσά νομίσματα στην άκρη του ουράνιου τόξου…

Σας αγαπάμε, σας λατρεύουμε, είστε όλοι μας η ζωή, αλλά πλίζ ( το χωριό που λέγαμε πριν), μην προσπαθείτε να γίνεται οι ίδιες, ο άντρας της ζωής σας…

Θα μου πεις όμως πολυμαθή αναγνώστη μου, ότι τόση ώρα αερολογώ και δεν έδωσα λύση στο πατρογονικό αυτό ερώτημα…

Κι εγώ ταπεινά θα σου απαντήσω, ότι εφόσον δεν το απάντησε ο Φρόιντ ποιος είμαι εγώ που θα ασχοληθώ…

Γιατί η σανγκριά έχει κόκκινο χρώμα;

Πολλοί αναγνώστες με ρωτάνε γιατί η σανγκριά έχει κόκκινο χρώμα…. Ο ξερόλας, σπαστικός αντικοινωνικός τύπος θα απαντήσει ότι είναι κόκκινη επειδή έχει ως κύριο συστατικό το κόκκινο κρασί….Θα του απαντήσω πως θα’ταν καλύτερα να πάει σε κάποιο ψυχολόγο, γιατί προφανώς μικρός δεν έπαιζε μαζί με τα άλλα παιδάκια και έβλεπε Sesame street στην ΕΡΤ2 γεγονός που του δημιούργησε ψυχολογικά τραύματα….

Η απάντηση δεν είναι τόσο εύκολη αγαπητέ-οραματιστή αναγνώστη μου…. Η λύση αυτού του δαιδαλώδους ζητήματος δόθηκε ένα δροσερό βράδυ σε κλασάτο-groovy μαγαζί της Καλαμάτας…. Μετά από ένα γύρο απολαυστικής σανγκριάς ο σερβιτόρος προσφέρθηκε να κεράσει μια δεύτερη γύρα την παρέα….

5 λεπτά μετά επιστρέφει κρατώντας 5 ποτήρια και αναφωνώντας ως άλλος Αρχιμήδης στο ντους “Είχε τελειώσει η έτοιμη σανγκριά και σας έφτιαξα αυτές μόνος μου…ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ!”

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!!! Αυτό ήταν, μήνες κόπων και αναζητήσεων φτάνουν στο τέλος τους. Η σανγκρια είναι κόκκινη γιατί αυτοκτόνησε…Και δεν ήταν πολιτισμένο. Όχι αναγνώστη μου, δεν ήταν αυτοί οι φλούφλικοι θάνατοι με δηλητήρια, μυστηριώδη αφεψήματα κτλ. Ήταν ένας θάνατος που έπνιξε τη σανγκριά στο αίμα…Μια αυτοκτονία που ήθελε να δηλώσει “bye bye cruel world!”…

Αλλά τι οδήγησε τη σανγρια στήν αυτοκτονία; Η μπύρα; Η σαμπάνια; Το ούζο;  

Θα σου απαντήσω ανυπόμονε αναγνώστη, ότι απαντάμε ένα ερώτημα κάθε φορά…Η γνώση είναι μια αέναη διαρκής διαδικσία…Μη βιάζεσαι…Δεν παραγγέλνεις τσιζμπερκερ στα Goody’s…

Until next time..!

It has begun….

Χαιρετίζω τη blogόσφαιρα και όλους τους μελλοντικούς πιστούς αναγνώστες μου….

Από εδώ θα μιλάμε για διάφορα θέματα επίκαιρα και μη….

Θέματα που θα αφορούν κυρίως τις σχέσεις, την επιστήμη, τη φιλία και τους τρυποκάρυδους!!!

Τα λέμε λείαν συντόμως, σας ευχαριστώ για τη (μελλοντική) αγάπη σας…